deyildi,əsəbləri dözmurdu,bəlkə icəridə onu kimsə narahat edirdi,min cür fikirlər gəlirdi ağlıma.Elə telefon zəngləridə azalmış,hətta deyərdim ki,yox olmuşdu.Cavid çox arıqlamışdı,daimdə öskürürdü.Mən qorxurdum ki,onun ciyərlərinə nəsə olar.Hər dəfə ona siqaret kəçməməsini tapşırırdım,ancaq o hər dəfə məni acılayırdı.Əvvəllər o belə deyildi,Cavid son zamanlar çox dəyişmişdi.Tama başqa biri olmuşdu,bu mənim Cavidim deyildi.Bir görüş günündə isə Cavid mənlə görüşmək istəmədiyini bildirdi.Axı bu necə ola bilərdi ki,mən gələm o isə məni görmək istəməyə?Gözləyirdim ki, o zəng vursun səbəbini desin,lakin o zəng vurmadı.Növbəti görüş günündə yenə o görüşmək istəmədiyini bildirdi.Mən bilmirdim o niyə belə edir.Axı mən neyləmişdim?Beləcə Cavid daha mənimlə görüşməkdən imtina etdi.Ancaq mən gedirdim,hər dəfə gedirdim,lakin hər dəfəsində də əliboş qayıdırdım.Aradan tam dörd ay keçmişdi.Dörd ay idi mən onu görmürdüm.Bir görüş günündə isə o gəlməsədə nəzarətçidən mənə bir not göndərdi.-Birdə gəlmə.Niyə başa düşmürsən,səni görmək istəmirəm.Birazcada olsa qururun varsa məni axtarma.Get özünə yeni həyat qur.Bir kağız parçasına yazılmış bu sözlər içimdə nələri qırdı,nələri məhv elədi bir Allah bilir.Təkrar-təkrar oxudum,nə sözlər dəyişmişdi,nə də onların mənası.O məni istəmirdi daha.Gözümdən yaş süzülə-süzülə nəzarətçiyə baxırdım.O yaşlı qoca nəyə ağladığımı bilmədən gözləri doldu.
-o məni görmək istəmir,mən onunçun nələr edirəm o isə məni istəmir,-deyib çantamı götürdüm.Getməyə hazırlaşanda arxaya dönüb qoca nəzarətçini səslədim.
-dayı ona yaxşı baxın,xəstə idi,bərk öskürürdü.Deyinki,özünü qorusun.Birdə deyinki,çətin günün ömrü az olur.Kişi başını aşağı saldı.Sanki gözlərini məndən qaçırırdı.Qorxurdu ki,onun gözlərindəki əsl həqiqəti oxuyaram.Cavid ona yaxşı dərs keçmişdi.Təbiki mən bütün bunları indi anlayıram.O an bunları düşünə bilməzdim.Qoca nəzarətçi uca səslə məni çağırdı.
-qızım...Amma sözünün ardını gətirmədi.Mən arxaya dönüb onun nə deyəcəyini gözləyirdim.
-nəsə