ə dediniz? O bir an düşünüb cavab verdi.
-arxayın ol,ona yaxşı baxacam,-deyib getdi.Son dəfə bu həbsxana qapılarından çıxırdım.Ancaq Cavidsiz.Həmişə Cavidin həbsdən çıxacağı günü xəyal edirdim.O çıxacağı gün anası ilə Fazil kişi onu qarşılayacaqlardı.Mən isə kənarda elə yerdə dayanacaqdım ki,məni yalnız Cavid görsün.O anasıgilnən görüşəndən sonar bir bəhanə ilə onları evə yola salıb,mənim yanıma gələcəkdi.Mən ona gözaydınlığı verib bərk qucaqlayacaqdım.Xəyallar,xəyallar.O qapıdan çıxanda yenə beynimdə bu xəyallar var idi,ancaq indi bilirdim ki,Cavid burdan çıxacağı gün mən onun yanında ola bilməyəcəm.Fikirli halda hansı marşruta mindiyimi bilmirəm,birdə baxdım ki,dəniz kənarı ilə gedirik.Marşrutu dayandırıb düşdüm.Dekabr ayının şaxtalı günlərindən biri idi.Qış yenicə girməsinə baxmayaraq,öz sərt üzünü göstərməyə başlamışdı.Sahildə heç kim yox idi.Çantamdan bir dəftər çıxarıb yerə atdım və üzərində oturdum.Dizlərim yarıbükülü vəziyyətdə dənizə baxırdım.Özümdə səhv axtarırdım,mənə elə gəlirdi ki,bilmədən elə bir səhv etmişəm ki,Cavid məni bağışlaya bilmir.Bəlkə də o həqiqəti öyrənib,yəni indi həbsə mənim ucbatımdan düşdüyünü öyrənib.Hə yəqinki elədir,yoxsa heç vaxt Cavid mənlə belə davranmazdı.Birdən çiynimdə bir əl hiss etdim.
-gözəlim neynirsən tək buralarda,qorxmursan yeyərlər səni?Başımın üstündə iki sərxoş dayanmışdı.Əlimlə onun əlini itələdim.Ayağa qalxıb getmək istəyəndə,qolumdan tutdu.
-getmə gözəlim gəl birlikdə kef..Onun əlini ikinci dəfə itələyib səsimin ən yüksən tonunda ,daha doğrusu bağıra bildiyim qədər ucadan danışmağa başladım.
-siz mənim nələr yaşadığımı bilirsiz?Kef hə,nədi kef?Əlimlə bayaqki sərxoşun yaxasından yapışdım.-səni öldürərəm,o dünyada kef çəkərsən onda,-deyib onu itələdim.O yığılmışdı,ayağa qalxıb əvvəldən də çırkli olan üst-başını çırpmağa başladı.
-dəlidi nədi,-deyib,yanındakını dartaraq apamağa başladı.
-dəli deyil,dərdlidi,dərdli,-ikinci sərxoşun bu sözü içimi titrətmişdi.Mən həqiqətən dərdli idim.Yenidən əvvəlki yerimə