oturub ağlamağa başladım.Yanımda biri əyləşdi.Bu bayaqki sərxoş idi,mənə dərdlidi deyən.Mənə çox yaxın oturmamışdı,yəqinki içki iyinə görə belə oturmuşdu.Dili söz tutmasada birtəhər özünü toplayıb nəsə deməyə çalışdı.
-bilirsən siz qadınlar bizdən şanslısız.Biz unutmaq üçün içirik,siz isə ağlayırsız.Ancaq bir fərq var,siz ağladıqca unuda bilirsiz,biz isə ayılanda yenidən unutmadığımızı anlayıb yenidən içirik.Mən sakıt bir o qədər də təəccüblə ona baxırdım.Çünki o dərdlərin yetişdirdiyi filosoflardan daha çox təhsilli biri kimi danışırdı.
-elə baxma,mən adi sərxoş deyiləm.Bir zamanların məhşur iş adamlarından biriyəm.Bir səhv məni burada səninlə belə vəziyyətimlə qarşılaşmağıma gətirib çıxardı.O mənə öz həyatını danışmağa başladı.Qırx-qırx iki yaşlarında olan bu kişi danışdığı müddətcə mən bir anda olsa öz dərdlərimi unudub,onu diqqətlə dinləyirdim.
-hə gözəl xanım,bax belə həyat belədi,adamı gözləmədiyi anda arxadan vurur.
-məncə siz özünüzdə günah axtarmalısız.O kinayəli şəkildə güldü.
-sənin kimi?!Bu sual idi,ya nəydi anlamamışdım.O gözlərini dənizə dikib,-danış,dinlərəm,-dedi.Bilmirəm niyə ,ancaq mən ona bütün həyatımı danışdım.O nəhayətki gözlərini dənizdən ayırıb üzümə baxdı.
-ya o axmaqdı,ya da sən.
-niyə belə düşünürsüz?
-əslində axmaq olan sənsən.
-mən sizə icazə vermədim ki, məni təhdir edəsiz.
-Bu təhdir deyil,əksinə reallıqdı.
-izah edin.
-çünki...Elə bu anda anam zəng vurdu.O məni təcili olaraq evə çağırırdı.Mən ayağa qalxdım çantamı yerdən götürdüm,alt hissəsi qum olmuşdu,onu təmizləyirdim.
-mən getməliyəm,-deyib iti addımlarla ordan uzaqlaşmağa başladım.
-sənin adın nədir?O mənim adımı soruşmuşdu.Arxaya döndüm.
-adım Zümrüddü.Hə birdə bayaq sizə deyə bilmədim,mən yox əsl axmaq sizsiz,bilirsiz niyə?Çünki siz o zirvəyə bir dəfə qalxmağı bacarmısınızsa birdə qalxa bilərsiz.Çalışın qazanın.Çətin olanı seçin asan olanı yox,-deyib getdim.İndi düşünəndə anlayiram ki,mən ikinci dəfə həqiqətdən məhrum olmuşdum.Birinci dəfə qoca nəzarətçi son