n anda susmuşdu,indi isə anamın zəngi sərxoşu susdurmuşdu.Mən danışarkən o mənim görə bilmədiyim bir şeyi,həqiqəti görmüşdü.Məhz ona görə mənə axmaq demişdi.Evə gələndə xalamda,anamda sözlü adamlara oxşayırdılar.Rozayla Aydanda bizdə idi.Ancaq balacaları gətirməmişdilər.Yazıq kişilər,birdə uşaq saxlamalı olmuşdular.
-kim ürəkli olub nə baş verdiyini deyəcək?Hamısı anama baxırdı.
-aydındı yenə məni verdiz irəli.Qızım əmingil bizə gəlmək istəyirlər.
-lap yaxşı,həmişə gəldikləri evdi,xoş gəlirlər gəlsinlər.Anam gəlib yanımda əyləşdi.
-elə yox,Zümrüd,əmingil sənə elçi gəlmək istəyirlər,səni Nicata istəyirlər.İlk baxdığım gözlər Aydan oldu.Sanki gözlərimlə demək istəyirdim ki, sən bilirsənki mən kimi sevirəm niyə qoydun ki,bu sözü mənə dedilər.Aydan gözlərini məndən qaçırırdı.Görünür bu işə o razı idi.Heç nə demədim,başımı aşağı salıb otağıma getdim.Qapını örtən kimi ağlamağa başladım.Axı niyə belə olurdu.Cavid sanki bilirmiş kimi get həyatını qur yazmışdı.Niyə hər iki söz eyni gündə deyilmişdi.Birazdan Aydan qapını döydü,sonra isə içəri girdi.O yerdə,mənim yanında oturub saçımı sığallayırdı.
-niyə ağlayırsan hə,yerinə hansı qız olsa sevincindən atlanıb-düşər.Biz Aydanla Cavid barədə axırıncı dəfə onun hərisi verilən günü danışmışdıq.Ondan sonra nələr baş verməmişdi ki?Heç birini deməmişdim.İndi hamısını bir-bir danışdım.Bu gün deyəsən həyatımı danışma günü idi.Mən danışdıqca Aydan rəng alıb rəng verirdi.Anamın səsinə isə ikimizdə dik atıldıq.
-Zümrüd,-deyib anam məni qucaqladı,-bala bu qədər dərdi niyə çəkmisən,niyə bizə heç nə deməmisən.Anamın sözləri,isti qucağı məni dahada qəhərləndirirdi.Həmin günü onlar mənlə Nicat barədə danışmaq istəsələr də,vəziyyət elə gətirmişdi ki,biz Caviddən danışırdıq.Anamla xalam onun haqqında hər xoşagəlməz söz deyəndə mənim ürəyimə xəncər batırırdılar.Axırda dözə bilməyib,qışqırdım ki,onun haqqında heç kəs güldən ağır söz deməsin.O hər nədər də məni istəməsədə mən onu sevirdim,ölümünə sevirdim.Bir müddət xalamla,anam mənlə