danışmadılar,məni özümlə tək qoydular.Bu qədər dərdə necə dözmüşdüm özümdə bilmirdim,ancaq indi tükənmişdim.Psixologiyam pozulurdu,durduq yerə əşəbiləşir,əlimə nə keçsə divara çırpırdım.Elə həddə çatmışdım ki,özüm özümdən qorxurdum.Aydan məni psixoloqa apardı,bunu özümdə istəyirdim,çünki özüm tək başıma bacarmayacaqdım.Neçə seans getdim bilmirəm,amma daha əvvəlki kimi deyildim.Vəziyyətim gündən-günə yaxşılaşmışdı.Mart ayı gəlmişdi.Bir axşam Aydangildə bizdə idi.Mən otağımda Aydanın oğlu ilə oynayırdım.Aydan qapıda durub bizə baxırdı.
-səni çox istəyir.
-xalasıyamda əlbətdə istəyəcək.Aydan gəlib yanımda oturdu.
-Zümrüd,məndə istərdim xala olum,necə Cəmil səni istəyir sənində oğlun məni istəsin.Mən heç nə demədim,başımı aşağı saldım.Aydan bundan dahada ürəklənib,danışmağa davam etdi.
-ömür boyu onu gözləyə bilməzsən,o səni istəmədi,sən öz həyatını qurmalısan.
-Aydan...
-sözümü kəsmə.Nicat səni sevir,sənə dəyər verir.O sənə yaxşı həyat yoldaşı olacaq.
-Aydan bəs mən?Mən ona heç nə verə bilməyəcəm.
-səndən onu sevməyini gözləyən yoxdu,hər nə qədərdə Cavidi səni incitdiyi üçün baqışlamasamda,bu sevgi unudulmayacaq,bunu mən belə başa düşürəm.Ancaq həyatını belə davam edə bilməzsən.Aydan daha heç nə deməyib,getdi.Bu söhbətin üstündən bir ay vaxt keçmişdi.Ad günümdə,bir il əvvəli xatırladım.Cavidin şəklini telefondan çıxartdırmışdım.Şəkli axtaranda Cavidin sonuncu notunu tapdim,mən onun sözünə əməl etmiş birdə getməmişdim,onu narahat etməmişdim,ancaq bir şey qalmışdı,get həyatını qur.Mən Cavidin sözündən iki dəfə çıxmışdım.Birinci dəfə pul məsələsində,ikinci dəfə isə həbsxanaya getmişdim.İndi həyat qurmamaqda sözdən çıxmaq kimi bir şey idi.Niyə bilmirəm ancaq bu dəfə onun sözündən çıxmamağa qərar verdim.Bir haldakı o istəmişdi,quracaqdım o həyatı.Gözümün yaşını silib,otaqdan çıxdım.Anamla xalam televizora baxırdılar.Gəlib televizoru söndürdüm.
-deyin gəlsinlər,raziyam.Günlər necə keçırdı sizcə?Hamı toy hazırlığı ilə məşğul idi.Mən toyun tez olmağını