ı istəmişdim.Bu ölkədən qaçmaq istəyirdim,canım yanırdı,düşünürdüm ki,qaçsam,uzaqlaşsam hər şey bitəcək.Ancaq yenə həyat oyununu oynayırdı.O inadla Cavidin üz cizgilərini beynimə küt bir alətlə elə qazıyırdı ki,ağrısı qıyamətə qədər mənə bəs edərdi.Demək olar hər gecə o yuxuma girirdi.Bir gün yenidən həbsxanaya getdim.Qapıdan içəri girib-girməməkdə tərəddüd yaşayırdım.Girmədim.Qorxurdum,yenidən onun məni qovacağından qorxurdum.Kaşki qorxmasaydım.Biz toyu moskvada edəcəkdik.Mən qız toyu istəməmişdim.Toyda Nicat heçə dəfə məndən soruşdu ki,nolub heç nə dedim.Bütün bunlara necə dözürdüm bilmirəm.Nə yaşadığımı,niyə burda olduğumu heç nə bilmirdim.Mən sanki nə etdiyimi dərk etmirdim.Nicatın boymuna qondurduğu bir öpüşlə özümə qayıtdım.Özümü geri çəkdim.Nicat özünü itirmişdi.
-Zümrüd nolub sənə?Yerə çöküb onun ayaqlarından yapışdım.
-Yalvarıram Nicat,qurbanın olum,mənə toxunma,-deyib,onun ayaqlarından tutub hönkürtüylə ağlamağa başladım.Nicat bilmirdi neyləsin.O əlləri ilə başını tutub,-mən nə etmişəm,belə,-deyirdi.Özümü toplayıb,onun gözlərinə baxdım.
-bacarmıyacam,-yenə qəhər boğazımda düyünləndi.Boğulurdum.Nicat məni yerdən qaldırıb çarpayıda oturtdu,özüdə yanımda oturub,-sakıtləş,sənə toxunmayacam,-dedi.O mətbəxə gedib mənə su gətirdi.Suyu içib,uzandım.Nicat mənim üstümü örtüb,otaqdan çıxdı.Ağlaya-ağlaya nə vaxt yuxuya getmişəm bilmirəm,gözümü açanda artıq səhər idi.Yerimdən qalxmaq istəmirdim.Başım dəhşətli dərəcədə ağrıyırdı,birtəhər yerimdən qalxıb,mətbəxə keçmək istədim.Nicat yox idi.Aşağı düşüb,mətbəxə keçmək istəyəndə gördüm ki,Nicat divanda oturub,qarşısında isə iki siqaret qutu boş idi.Gəlib divanın o biri küncündə əyləşdim.
-bu qutuları sən boşaltmısan,özdə bir gecədə?
-..........................O cavab verməmişdi,heç üzümədə baxmamışdı.İndi Allah bilirdi beynində nə senarilər yazıb.Birdən o ayağa qalxıb,gəlib yerdə,mənim qarşımda əyləşdi.Gözlərimin içinə baxırdı.
-onun yerində olmaq istərdim,məni,Nicat Əliyevi rədd edə biləcək qədər çox sevilməyi