dolmuşdu.İstəmirdim kimsə məni belə halda görsün.Ona görə sakıt bir yerə çəkilib içimi çəkə-çəkə ağlayırdım.Düşünməyinki qiymətə görə ağlayırdım.Son üç günü gecə gündüz çəkdiyim əziyyət öz nəticəsini verməmişdi.Halbukidə mən özümü elə inandırmışdım ki,mən bu imtahandan əla ala biləcəm.O an mənimçün dünyanın sonu idi.Sanki bütün ümidlərim əlimdən alınmışdı.Birdən yanımda Əsəd peyda oldu.
-niyə ağlayırsan?kim nə deyib sənə? Onun səsində qəzəb vardı.Mən onun üzünə baxsamda cavab verə bilmirdim,qəhər məni elə boğurdu ki,səsim çıxmırdı.
-eşıtmırsən məni?sənlə danışıram niyə ağ-la-yır-san?O “ağlayırsan” sözünü hecalara ayırıb xüsusi intonasiya ilə deyirdi.Mən burnumu çəkib sözə başladım.
-Hidayət müəllim (şərti addır) mənim qiymətimi kəsdi.Habukidə mən yaxşı hazırlaşmışdım,yazımda səliqəli və aydın yazılmışdı.Ağlamsınan vəziyyətdə şəki ləhçəsi ilə dediyim bu sözlər nəinki Əsədin ərtafdakı iki-üç tələbənində üzündə gülüş yaratdı.Onun gülüşü mənə daha çox təsir edirdi.
-sən indi qiymətə görə ağlayırsan?-o hələdə gülürdü.
-qiymətə görə yox,əziyyətimə görə.O qiyməti mən semertr ərzində olan biliyimlədə alardım.Daha üç gün gecə-gündüz əziyyət çəkməyimə ehtiyac yox idi.Sənin kimilər bunu anlamaz.Sonuncu cümləm ona təsir etmişdi.
-görərik indi o müəllim mənim kimilərin sözündən sonra sənin qiymətini necə kəsəcək-deyib bizim imtahan otağımıza getdi.İçəridə yalnız nəzarətçilər və müəllim vardı.Birazdan o çıxıb mənə tərs baxış atıb getdi.Nəzarətçi məni içəri çağırdı.Hidayət müəllim mənim imtahan vərəqəmi əlində tutub,heç başınıda qaldırmadan ,-keç əyləş,-dedi.
-Zümrüd xanım sizin imtahan vərəqənizin ikinci hissəsi qarışıqlığa düşüb ona görədə nəticəniz elə aşağı olub.İndi düzəldərik.Hidayət müəllim mənə ən yüksək balı yazdı.Bəlliydi səbəbi.Əsəd onu hədələmişdi.Otaqdan çıxanda Hidayət müəllim yenə məni səslədi.Mən əlim qapının dəstəyində arxaya çevrildim.
-Zümrüd xanım öz üzərinizdə çalışın siz yaxşı filoloq ola bilərsiz.Mən başımı aşağı saldım.Mənə elə gəlirdi ki,bu