düşmüşdüm.Mənə elə gəlirdi üzün illərdi buradan uzağam.Gecə oteldə ayrı otaqlarda qalıb,səhər həbsxanaya yola düşdük.Yol boyu hər ikimiz susurduq.Nicat məni danışdırmağa çəkinirdi.Mən isə boğulurdum,nəfəs ala bilmirdim.Daha davam edə bilməyəcəkdim,Nicata dayanmasını dedim.O maşını saxlayım,gəlib məni düşürtdü.
-özünü ələ al,yaxşı deyilsənsə səni geri qaytarım qoyum,mən sonra gələrəm.
-yox,biraz hava alım özümə gələcəm.Yaxınlıqda balaca bir kafe vardı.
-gəl ora gedək,bir çay iç,özünə gəl sonra davam edərik yola.Başımı yaxşı mənasında tərpətdim.Biz kafede oturub çay içdik.Nicat pulu ödəmək üçün ofisiantı çağırdı.
-müdirimiz tapırdı ki, sizdən pul almayaq.Mən də Nicat da təəccüblənmişdik.
-kimdiki sizin müdir?,-Nicatın sualından sonra ,-müdir mənəm,-bir kişi bizə yaxınlaşdı.
-siz,bu sizsiz?Mən bu insanı tanıyırdım.Təxminən səkkiz ay əvvəl dəniz kənarında dərdləşdiyim həmin sərxoş kişi idi bu.
-bəli Zümrüd xanım,məni tanıdız,-deyib gülümsündü.O vaxtkı görünüşündən əsər-əlamət qalmamışdı.İndi səliqəli geyimdə,ağarmış saçları tağ ayrılmış şəkildə daranmışdı,üzü isə azca tüklü idi.
-əlbətdə tanıdım,necəsiz,işləriniz yaxşı gedir,maşallah.Nicat bir mənə birdə kişiyə baxırdı.Mən Nicatla onu tanış etmək istəyirdim,amma heç özümdə onun adını bilmirdim.
-bu...
-mən Tural,-deyib,o Nicata əl verdi.Nicatda onun əlini sıxdı.Vəziyyətdən yaxşı çıxmışdım,həm də onun adını öyrənmişdim.-bilirsiz mən bu günkü həyatımı bu xanıma borcluyam,onun mənə dediyi “çaliş qazan,asan olanı yox çətin olanı seç” sözləri heç vaxt yadımdan çıxmadı,o gündən dilimə içki dəymir.Buranı arendaya götürdüm,işlərim yaxşı getdi,aldım buranı.Evləndim,yoldaşımda burda şirniyyat bişirir,-Mahirə,-gələn balacaboy,orta yaşlı şirin bir xanımın əlindən tutub,-əl-ələ verib işlədirik buranı-dedi.Mən Nicata bir dəfə dəniz kənarında olanları danışmışdım.Ona görə Nicat artıq Tural bəyin kimliyini bildi.
-həqiqətən şadam sizə görə.
-elə məndə sizə görə,o vaxt sizə bir söz deyəcəkdim,zəngə görə deyə