bunu necə gizlədə bildiz,niyə mənə demədiz,gözünüzün önündə,mən neçə ay gəldim getdim,axırda nə cür çıxdım burdan onuda gördüz,amma yenədə susduz,axı necə belə qəddar ola bilirsiz,hə baxışlayın axı siz qati cinayətkarlara nəzarət edirsiz,belə olmağınız işinizin bir hissəsidi.Sözümün davamını gətirə bilmədim.Oturub ağlamağa baladım.
-qızım məni qinamayın,o ağır xəstə idi,vərəm idi,sizidə yoluxduracağından çox qorxurdu,neçə ildi bu həbsxanadayam,ancaq onun kimisinə rast gəlməmişdim.Xəstələnənə kimi günləri sayırdı,bir təqvimi vardı,hər gün onun bir gününün üstündən xətt çəkirdi.Birdə..Birdə qara bir dəftəri vardı,onu xəstələnəndən sonra mənə aldırmışdı.Siz hər gələndə ,ora yazırdı.O dəftəri ölümündən sora sizə verməyimi vəsiyyət etmişdi.Ancaq siz o gündən sonra gəlmədiniz.
-neyləmisiz o dəftəri?
-onun bütün əşyalarını anasına vermişik,bircə dəftər məndədi,onu ancaq sizə verməyimi istəmişdi,məndə saxlayırdım,elə bil o bilirdi ki,siz nə vaxtsa gələcəksiz.Mən indi gəlirəm deyib otaqdan çıxdı.Nicat gəlib yanımda əyləşdi.
-mən bilmirəm nə deyim.
-Nicat o mənə görə,ölüm ayağında belə məni düşünüb.Dayanmayan göz yaşlarım,indi iki-iki üç-üç axırdı.Birazdan qoca nəzarətçi əlində qara bir dəftərlə gəldi.
-burda o sizlə görüşlərə gəlməsədə sizə demək istədiyi hər şeyi yazıb,alın bu sizindi.Mən əllərim əsə-əsə dəftəri aldım.
-sizdən bir xaişim var,nolar onun yerini mənə deyin.
-bunu mən bilmirəm qızım,ancaq sizə ailəsinin ünvanını yazıram.O ünvanı yazıb Nicata verdi.Mən isə dəftəri sinəmə sıxıb ağlayırdım.Biz ordan çıxanda mən başa düşdüm ki,niyə gələndə içimdə boşluq var idi.
-Zümrüd indi hara..
-onlara gedəcəyik,məni ora apar.
-bəs axı dəftər.
-onu sora oxuyacam.Mən dəftəri heç açmadım.Necə dözəcəyimi bilmirdim,ancaq indi tək istəyim onun məzarina getmək idi.Nicat soruşa-soruşa gəlib tapmışdı,Təranə xanımgilin evini.Qapını sarışın bir qız açdı.Məni görən kimi gözləri güldü.
-Zümrüd,-deyib mənim üstümə atıldı.Onu bağrıma basım səsimin yetdiyi qədər ağlamaq