kişiləri.Belə kişiləri bir zamanlar uzaq qərbdə yaşayan kovboylara bənzədirdim.Mənimçün kişinin “mən,mən” deməyi düzgün deyildi,hər şey qarşılıqlı olmalı idi.O danışmaq istəyə bilər mən istəmirəmsə o məni məcbur etməməlidi.Edə də bilmədi.Qolumu hirslə geri çəkdim.
-mən istəmirəm,-deyib yoluma davam etdim.Deyəsən o mənə zorla nə isə elətdirə bilməyəcəyini anlamışdı.İki-üç gün o mənə dəyib-dolaşmadı.Bir gün yenə o mənim yoluma çıxdı.
-Zümrüd xaiş edirəm gəl danışaq.Onun səs tonu çox sakıt idi.Hiss olunurdu ki,bu vəziyyətə o özünü əvvəlcədən hazırlamışdı.
-yaxşı buyur.
-elə belə ayaq üstə danışacayıq?Gəl gedək orda əyləşək.İstəksizdə olsam onunla getdim.
-Zümrüd mən səni çox bəyənirəm,səndən xoşum gəlir.Mən onun sözlərini yarıda kəsməli idim.
-qulaq as cənab prokror oğlu.Əvvəla biz başqa-başqa dunyaların insanlarıyıq.Mən sən istəyən kimi ola bilmərəm.Səndə mən istəyən kimi ola bilməzsən.Mənim ailəmlə sənin ailən arasında yerlə göy qədər fərq var.Biz heç kəsə hədə qorxu gəlmədən nəyəsə nail oluruq.Sənin o dostların və sən bilmək olmur nə işlərlə məşğul olursunuz.Sənin səmimiyyətinə inanmıram.Sən elə danışırsan ki,sanki əvvəlki “oyuncaqlarına” marağın itib özünə yeni “oyuncaq” tapmısan.Ancaq mən sənin oyuncaqların siyahısında olmayacam.Mən sənin üçün ötəri bir həvəs ola bilmərəm.Sizin kimilər sevmir.Sevmək üçün ürək lazımdır.Sizin isə ürəyiniz yoxdur.Beyniniz isə çirkin fikirlərlə doludur..Əslində bu sözləri tək Əsədə yox onun dörd ətrafındakı insanlara da deyirdim.Dediklərim demək istədiklərimdən az idi,amma daha onunla eyni masada əyləsmək istəmirdim.Qorxurdum,ondan yox onun mənim kimi sıradan bir qızın başına gətirə biləcəklərindən çox qorxurdum.Belə əhvalatları hər birimiz ara-sıra eşıdırık.Əsəd kimi “harınlamışlar” mənim kimi sıradan bir qızı əldə etmək üçün hər iyrəncliyə əl atırlar.Bilmirəm niyə o anda belə düşünürdüm.Əslində həmişə belə əhvalatlardan qorxmuşam.Qalxıb getdim.Aradan bir həftə keçmışdı.Mən Əsədi bir həftə görməmişdim.Sevinirdim ki,daha o