Rəssam, sevgilimin rəsmini gəl çək,
Sevgilim gözəldir, sən də gözəl çək...
Nazına çatanda fırçadan əl çək,
Qoy onun nazını mən özüm çəkim...
...Mikayıl Müşfiq...
Yaşanan hər bir həyat bir hekayədir ,bənzərliklər ola bilər amma eynilik əsla mümkün deyil və hər kəs öz hekayəsinin qəhrəmanıdır.
1-ci Bölüm.
Mənim adım Zümrüddür, iki uşaqlı ailənin son beşıyıyəm.Sizə biraz görünüşümdən danışım.Ortaboylu arıq bir qızam,uzun sarı saçlarım var.Gözlərimin rəngi ilə saçlarımın rəngi ilə ziddiyyət təşkil edir.Belə ki,gözlərimin rəngi qəhvəyidir.Belə baxanda adımlada gözlərimin rəngi ziddiyyət təşkil edır.Mən həmişə ətrafımdakı insanlar tərəfindən bəyənilmişəm.Hər kəs məni gözəl biri hesab edib,xüsusəndə kişilər.Bizim ailəmiz dörd nəfərdən ibarətdir.Atam Oktay mühəndisdir,uzun illər öz ixtisası üzrə işləyib,lakin indi səhhəti ilə əlaqədar təqaüddədir,anam Gülər həkimdir,dövlət xəstəxanasında uşaq həkimi işləyir,bacım Aydan isə tibb kollecində əczaçılıq oxuyur.Bizim nəsildə istər ata tərəfdən olsun istərsə də ana tərəfdən əksəriyyət tibb sahəsində təhsil alıb, çalışır.Elə dayım Pərvizlə xalam Cəmilə da Tibb inistitutunu fərqlənmə diplomu ilə bitiriblər.Pərviz dayım otuz beş yaşı olmasına baxmayaraq subaydır.İnistitut illərində başından bir sevgi macərası keçıb,o da daha evlənməyəcəyin deyib.Dayımın özünün”Aptek”i var.Bacımda dərslərdən qalan vaxtını orada işləyir.Xalam isə ginekoloqdur,ölkənin ən yaxşı ginekoloqlarından biridir.Cəmilə xalam on beş ildir ailəli olsada uşaqları olmayıb.Ana tərəfin uşaqları bacımla mən sayılıram ona görədə dayımda,xalamda bizi öz uşaqları kimi sevirlər.Ata tərəfimdən isə Kamal əmim həkimdir.Hələ SSRİ dövründə təhsil almaq uçun rusiyaya getmişdir,daha sonra isə elə orada yaşamağa başlayıb,o da rusiyada görkəmli cərrahlardan biridir.Ailəmiz nə qədər çalışsalar da ki,mən də Tibb Universitetinə qəbul olunum mən istəmədim.Mən Filoloq olmaq istəyirdim.Uşaq yaslarımdan kiçik-kiçik hekayələr,şeirlər yazırdım.Məktəb illərində demək olar ki,hər ay