qoşusu imiş...Bu söhbət sinifdə tez yayıldı...Vəfayla Bəhruzun mənə soz ilişdirmələrinə, gedib gəlib Kənani tərifləmələrinə artıq dözə bilmirdim...Coğrafiya dərslərinin birində Vəfa mənim yanımda oturmuşdu..
-Mehri Kənanın bacısı deyir “o qız kimdi axı uşaq ona görə imtahana ciddi hazırlaşa bimir”, Kənanda tez-tez bizim məktəbə gəlir..Bəlkə tanıyasan?
-Vəfa sən nə danışırsan axı? Mən heç kəsi tanımaq istəmirəm..Bağlayın bu söhbəti..Müəllimədən icazə alıb, sinifdən çıxdım..Məktəbin həyətinə baxan pənkərənin qarşısında bir xeyli dayandım..Neçə dəqiqə dayandığımı bilmirə, birdən çiynimdə bir əl hiss etdim..Bu kimya müəlliməmiz idi.
-qızım hər birimiz müəyyən zamanlarda sevdaya tutuluruq..sizin yaşda bunlar ötəridir...fikrini dərsəlrinə yönəlt...Nə deyəcəyimi bilmirdim..Demək söz-söhbət müəllimlərə qədər gedib...Axı niyə bunlar məhz indi imtahan qabağı baş verir? Dayana bilmədim , ayaqyoluna qaçıb sakitləşənə kimi ağladım..O gün özümə söz verdim..O Kənan kimdirsə özümə yaxın qoymayacam...O gündən sonra daha heç bir söhbətə fikir vermirdim...Bir müddətdən sonra daha mənlə işləri olmadı..Bir gün hazırlıqdan qayıdanda Həsən,Vəfa və digər iki sinif yoldaşımızla qarşılaşdım...Vəfa məni görcək mənalı-mənalı gülümsədi..
-nədi Vəfa üzümdə gülməli nəsə var?
-biraz tez gəlsəydin Kənanla tanış olardın...Yenə bu Kənan..
-Vəfa mən heç kimlə tanış olmuram..Eşidəm biləm ki, içinizdən hər hansı biriniz haqqımda nəsə söz deyib məndən inciməyin daha-dedim və arxaya baxmadan yoluma davam etdim...Artıq may ayı idi.Dərs ili yekunlaşırdı...Bilmirəm haqqında çox danışılırdı deyə ya nədən Kənanın kimliyi mənə maraqlı gəlirdi...Hazırlıqlara gedəndə rastlaşdığım hər insana diqqətlə baxırdım ki siması yadımda qalsın..Bilmək olmaz bəlkə məni izləyir...Məzun günümüz gözəl keçdi...Sinif yoldaşlarımla həmişə məsafəli olsamda ayrılıq hər kəs kimi mənə də pis təsir edirdi...O gündən sonra uşaqlarımızı demək olarki görmürdüm, bu da o deməkdir ki Kənan haqda daha eşitmirdim...İmtahanı əla