işləyərəm.Əsas istəyim bank işçisi olmaq idi.Bir gün Ayxan yenə zəng vurdu.
-sən haqlı idin.
-nədə?
-mənə xalam qızını almaq istəyirlər.
-Allah xoşbəxt etsin.Bunu, bu qədər soyuqqanlı olmağı necə bacarırdım bilmirəm.Sankı mən bu insanı heç sevməmiş kimi ona xoşbəxtlik arzulayırdım.
-sən necə insansan hə?məni öz əlinlə başqa qadına peşkaş edirsən,amma mən onunla evlənməyəcəm.
-bəs neyniyəcəksən?
-bax mən çox düşünmüşəm,mən səni zorla da qaçırda bilərəm amma gəl öz xoşumuzla qaçaq.
-dəli olmusan?hara qaçacayıq?
-krasnayarskiyə,orda qohumlarımız var mənə iş tapmaqda kömək edərlər.
-hə belə de kriminal qohumların sənə necə kömək edəcək hə? Mən heç yerə qaçmıram.Məni istəyirsənsə normal şəkildə gəl istə ailəmdən al.Yoxsakı belə mən ailəmin başını yerə əyə bilmərəm.Onsuzda qardaşımla münasibətlərim indi indi düzəlir.Mən bunu edə bilmərəm.
-belə düşünürsən demək,mən elə bilirdim mənə inanırsan.
-inanırdım,nə qədər gözləmək olar axı?Səndə bilirsənki heç nə dəyişməyəcək.Mən ailəmin qarşısında məsuliyyət daşıyıram.Sənın lazımı qədər vaxtın oldu ki, hər şeyi qaydasına qoyasan.Amma sən neynədin bilmirəm amma hər şey hər gün dahada pisləşdi.
-mən iki gün sonra gedəcəm buralardan,sənə iki gün vaxt fikirləş qərarını ver.
-mənə vaxt la...artıq tefonu söndürmüşdü.Mən qərarımı çoxdan vermışdım,onunla getməyəcəkdim.Muradı hərbi xidmətə çağırırdılar.Son zamanlar aramız bir xeyli düzəlmişdi.Üç gün sonra gedəcəkdi.Buna görədə evimizdən qonaqlar əksik olmurdu.Eşidən bilən qohumlar hamı gəlirdi.Buna görədə iki günün necə keçdiyini heç bilmədim.Ayxan zəng vuranda başa düşdüm ki,mən ona son qərarımı deməliyəm.
-mən gedirəm gəlirsən mənimlə?
-bunu edə bilmərəm incimə, sənədə mənədə həyatımızda uğurlar.Mən səni həyatımda bir səhv kimi görməyəcəm,əksinə istəyirəmki bundan sonra xoş bir xatirə kimi qalasan yadımda.
-demək belə,onda yolçu yolunda gərək.Sənə bir vəfa borcum var.Sənə söz vermişdim ki,səni xoşbəxt edəcəm.Bacarmadım.Amma bilmək olmaz bəlkədə bir gün borcumu