a verdim, yüksək balla universitetin istədiyim ixtisasına qəbul oldum...Yayın bitməsini səbirsizliklə gözləyirdim..Məni nələrin gözlədiyindən xəbərsiz halda tez sentyabr ayının gəlməsini istəyirdim..Gəldidə..Sentyabr ayı gəldi..Qrupumuzda qızlar çoxluq təşkil edirdi..Bu da elə ilk günlərdən qruplaşmanın, dedi-qodular yaranmasına şərait yaradırdı...Çalışırdım ki, bu tip işlərdən uzaq durum..Qrupumuzda Səbinə adında biz qız vardı..Rayondan gəlmişdi, burda kirayədə qalıb oxuyurdu..Biz eyni ərazidə qalırdıq deyə yolumuzun eyni olması bizi günügündən yaxın rəfiqələrə çevirirdi...Artıq noyabr ayı idi...Bir gün dərsdən evə gələndə metroda Bəhruzla qarşılaşdım..
-oooo salam məktəbin fəxri necəsən?
-yaxşıyam sən? Həsən necədi?
-yaxşıdı..sən neynirsən? dərsdən gəlirsən?
-hə..Biz söhbətləşə-söhbətləşə metrodan çıxıb,marşruta mindik...Yer olmadığı üçün düşmək istəyirdik ki,arxada bir oğlan durub lap arxaya keçdi.Mən onun yerində əyləşdim...Bəhruz bir mənə birdə arxaya baxıb gülürdü...
-Bəhruz nolub?
-heç..Bəhruz arxaya baxıb, Kənan necəsən deyib ona güz vurdu...Necə yəni Kənan budu? Çaşkın vəziyyətdə bir arxaya bir Bəhruza baxırdım..Yanımda oturam qız mənə baxırdı..Qıza baxada gördüm ki, bu bizim patokdandı...O da Bəhruzla salamlaşdı..Artıq beynimdə hər şey qarışdı..Sakıt dayanıb salamlaşma mərasımının bitməsini gözlədim..Qız mənə baxıb dedi:
-siz mənə tanış gəlirsiz..
-biz bir patokdanıq...Avtobusdan düşəndə üçümüz-mən,Bəhruz və Kənan bir düşdük..Kənan bizlə sağollaşıb ayrıldı...
-Bəhruz indi mənə normal şəkildə kim-kimdi anlat..
-Kənan sənə dediyimiz oğlandı..Qızda onun qohumudu..Kənanda sizin universitetə qəbul olunub...Bu mənim Kənanla tanışlığım oldu təbii ki, buna tanışlıq demək olarsa...Əslində bundan sonra yaşanacaqları nəzərə alsaq bu ele tanışlıq idi...Düşünürsüz ki o gündən sonra biz Kənanla addımbaşı qarşılaşdıq..Məndə elə düşünürdüm, yəni eyni universitetdə oxuyuruq Kənan həqiqətən də deyilən kimi məni bəyənirsə onda mənlə danışmağa, ünsiyyət qurmağa