k qucaqladı..Fidangil barışığa gələndə Fidanı Kənandan güclə qoruyurdum ..Kənanın atası Eldar dayı çox yaxşı adam idi.Həsənin atası rəhmətə getdiyindən Eldar dayı onların hər ikisinin atası sayılırdı.Elədiklərinin düzgün olmadığını o da bilirdi amma daha iş-işdən keçmişdi ona görə onları bağışladı,öpüb bağrına basdı.Kənanla Fidanı görüşdürmək isə mənə düşdü.Artıq yay ayları idi..Murad hərbi xidmətdən gəlmiş, Kənanın yanında işə başlamışdı.Onlar qısa zamanda çox yaxşı dost olmuşdular.Eyni ixtisası bitirmişdilər bütün maraqları da demək olarki eyni idi.Onlar tez-tez fudbola gedərdilər,hər ikisi eyni-bakının məşhur komandalarından birini azarkeşi idilər..Mən 4 aylıq hamilə idim,qızım olacaqdı. Həyatımdan razı idim.Ta ki o günə kimi.Avqustun axirları idi.O gün Muradla Kənan yenə fudbola getmişdilər evdə tək idim.Uzanıb televizora baxırdım.Mətbəxdən səslər eşıtdım.Getdim ki nə olduğuna baxım.Mətbəxin işığını yandıranda əlində bıçaq bırı mənə baxırdı.Nitqim qurumuşdu.Qışqırmaq istəyirdim səsim çıxmırdı.Arxa-arxaya addımlamağa başladım.O üstümə-üstümə gəlirdi.Artıq çöl qapısına çatmışdım.Əlimi qapıya atanda o məni tutdu və bıçağı iki dəfə qarnıma saldı.İkinci zərbədə “Körpəm”deyə qışqıra bildim..Oğru mətbəxə doğru qaçdı.Qapıdan isə səslər eşıdırdım.Kimsə qapını döyürdü.Qışqırıb kömək istəmək istəsəmdə gücüm yox idi.Ondan sonrasını xatırlamıram hüşümü itirmişdim..Mən gözlərimi açanda artıq xəstəxanada idik deyəsən,çünki hər kəs ağ geyinmişdi.Məni uzandırıb qaçaraq harasa aparırdılar.Kənan əlimdən tutmuşdu.Mamada bir tərəfimdə idi.Hər kəs burda idi,bütün ailəm,sima olaraq hər kəsi tanısamda kim-kimdir seçə bilmirdim.Əlimi qarnıma aparanda qan olduğunu gördüm.Bu son idi mən ölürdüm..Yumulan gözlərlə Kənana baxırdım.Var gücümlə Kənanın əlini sıxdım.
-döz qurban olum..Kənan ağlayırdı.Xırıltılı səslə ona yalnız iki söz deyə bildim.
-səni sevirəm.
-məndə səni sevirəm döz yalvarıram məni tək qoyma..Artıq gözlərim yumulurdu.Məni hansısa otağa salırdılar.Gözümə son görünən isə