i girdi.Ayxan.
-sən..sən..bilirdim səni görmüşdüm mən burda olduğunu bilirdim.Mən həyədanlanmışdım.
-necəsən?
-indi yaxşıyam..
-səni elə bütün qan görəndə dayana bilmirdim,hər an səni soruşurdum tibb bacısından biləndəki qan lazımdı tez onlara müraciət etdim.Bizim qanımız tuturdu.Yadındadı biz birlikdə qan bağışlayanda demişlərdi.
-demək mənə sən qan vermisən?
-hə,demişdim sənə ,bir borcum vardı onu ödəyəcəkdim.
-sən neynirdin burda?bura necə gəlmişdin?
-atam xəstədi,şəkərdi bilirsən.Məndə ona görə qayıdası oldum.
-hələdə krasnayarskidə yaşayırsan?
-hə orda özümə iş qurmuşam şəraitim yaxşıdı.Hər bir şeyim var bircə sən yoxsan Mehri.Sənsizəm..Onun gözləri dolurdu danışdıqca.
-Ayxan mən ailə qumuşam xoşbəxtəm çalış səndə xoşbəxt ol.
-xoşbəxtsən? budu sənin xoşbəxtliyin? Uşağını itirdin özün ölümdən döndün,amma sənin ərin səni qoruya bilmədi.
-Ayxan mən sənə minnətdaram mənə qan vermisən,məni həyata qaytarmısan amma Kənan haqda belə danışmağı sənə qadağan edırəm.
-Kənan hə? Bu o Kənandı hə? O bağırırdı..Elə bu vaxt Kənan içəri girdi.
-nə baş verir burda? Siz kimsiz neynirsiz mənim yoldaşımın otağında hə?
-kiməm hə?sənə dünyanın ən sadıq qadının verən kişi.Ayxan özündə deyildi sanki.Kənan əlindəki salafanları yerə tullayib Ayxanın yaxasından yapışdı.
-sən haranın itisənki onu mənə verəsən hə? O mənimdi.Həmişədə mənim olub.Onun adını belə ağzına alma.Kənan elə qışqırırdı ki mən qorxurdum.
-ona görə onu qoruya bilmədin?gör indi nə haldadı? Həyatda heç nə ondan dəyərli deyil bunu sən anlamamısan..Ayxanın bu sözlərinə Kənan artıq dözməyib ona bir yumruq vurdu..Yerimdən qalxmağa çalışırdım.Ayxanın burnu qanadı,o burnunu silib Kənana hücum elədi.O da Kənana birini vurdu.Mən araya girməyə çalışırdım, bilmirəm hansı vurdusa yumruq mənim qarın nahiyəmə dəydi.Tikişim qanadı.Əlimi vuranda qanadığını gördüm.İkisidə mənə qorxu dolu nəzərlərlə baxırdılar.
-Bəsdirin məni öldürməkdisə fikriniz durun tamaşa edin ölürəm onsuzda.Qan dayanmırdı.Kənan tez məni