çarpayıya uzatdı.Qapını açıb həkimi çağırdı.Ayxan çaşkın vəziyyətdə divara söykənmişdi.Həkim gəlib onların hər ikisini çıxardı.Tikişim açılmışdı.Ağrıdan necə özümdən getmişdimsə sonrasını xatırlamıram..Kənanı sonrakı günlər görəndə üzündə göylüklər vardı.Ondan sonra Ayxanı 4,5 gün görmədim.Bir gün yenə gəldi.Ayxanında üzündə bəzi göyərmələr,şişkinliklər vardı.Bəlliydiki dava çöldə də davam etmişdi.Hətta Muradda işə qarışmışdı. O da Ayxandan əvəzini çıxırdı.
-Ayxan sən həyatından bezmisən? Niyə mənə problem yaradırsan axı?
-Mən gedəcəm Mehri həmişəlik gedəcəm ,atam rəhmətə getdi.Ancaq bilki səni heç vaxt unutmayacam.Sən həmişə mənim sevdiyim o qızsan..Ayxanın atasının ölüm xəbəri mənə çox pis təsir etmişdi.
-Ayxan atana görə pis oldum Allah rəhmət etsin.Unut məni Ayxan unut ki xoşbəxt ola biləsən.Mənə o dəfə dedin ki budu sənin xoşbəxtliyin.Hə Ayxan mən xoşbəxtəm heç nəyə baxmayaraq.Səndə özünə yeni həyat qur xoşbəxt ol.
-Mən səni unutmayacam Mehri amma sən istədiyinçün xoşbəxt olacam..Yadındadı mənə demişdin özünü qoru mən özümü qorudum amma sən qorumadın.Mən birdə bakıya nə vaxtsa qayıtsam belə şəraitdə qalşılaşmayaq.Mehri özünü qoru yalvarıram,sən yaşa ki,məndə yaşayım.
-yaxşı,indisə get istəmirəm Kənan gəlib səni burda görsün...Ayxan qapıdan çıxanda sondəfə mənə baxdı.Amma elə bir baxdı ki,içim ürpərdi.Qəribədi yaxınımız,doğmamız bildiyimiz insan bəzən elə bir şey edirki ona qədər elədiyi və ondan sonra nə etməsindən asılı olmayaraq biz onu artıq yad ,özgə hesab edirik . Ayxan yaxşı insan idi ancaq mən heç vaxt düşünməmişəm ki Ayxanla qaçsaydım həyatım necə olardı.Əksinə həmişə qaçmadığımçün özümə afərin deyirdim. Günlər keçdikcə mən sağalırdım.Həkimlərin dediyinə görə yumurtalıqlarımdan biri yungulcə zədələnmişdi.Müalıcəylə zamanla keçəcək və mən yenidən ana ola biləcəkdim.Kənan o evi satdı başqa bir binadan yuxarı mərtəbələrdən bir ev aldı,çünki köhnə evimiz birinci mərtəbədən idi oöru rahatlıqla içəri girə bilmişdi.Bütün məhkəmə işləriylə Kənan özü