a yollandırdı. Cəza olaraq təkcə ölkədən çıxarılmaqla kifayətlənməmişdi. Türkiyəyə 5 il gələ bilmək haqqından da məhrum olmuşdu. (p.s bunu sadəcə hekayə üçün yazmışam. Türkiyə miqrasiya qanunlarında belə bir şey olmaması ehtimalı yüzdə yüzdür.. bu sadəcə hekayədir) bütün gecəni miqrasiya xidmətində keçirmişdi. Ağlamaqdan gözləri şişmişdir. Yenə də gözləri dolur ürəyi sıxılırdı. Bir gün bu gerçəklərin ona yenə də zərbə vuracağını bilirdi. Bütün gerçəyi öyrəndiyi günü xatırladı. Uzun illər anasını axtarışa çıxsa da heç bir iz tapmırdı. Atası ölmüşdü demişdi. Amma ölmədiyini bildiyi üçün axtarışlara davam edirdi. Atasından gizlin axtardığı üçün lazımi adamlardan kömək istəyə bilmirdi.. amma gerçəkliyə çatmışdı. Bütün əngəllərə rəğmən gerçəkliyə çatmışdı. Həyatını məhv edən gerçəkliyə. Anasının fahişə olduğunu öyrənədən dünyası başına yıxılmışdı. Bir neçə gün özünə gələ bilməmişdi. Sonra bəlkə məcbur olub, bəlkə onu məcbur ediblər deyə bir bəhanəylə anasına bəraət qaznadırmağa çalışmışdı. Amma onunla üz- üzə gəlincə bu yolda özünün istəyərk olduğunu görüncə daha da yıxıldı. Aralarında olan dialoqu xatırladıqca içi daha da yanırdı.
- Buna məcbur olmusan hə? Düzünü denən..
- Eee bezdirdin amma. Hər kəs bir yolu seçir. Bu da mənim yolumdur. Varlıları əyləndirmək.
- Amma atam..atam da imkanlıdır. Niyə ondan ayrılıb bu yola, bu iyrəncliyə baş qoydun ki.
- Atan çulsuzun biriydi. Nə varlı..aaa yazıq sən Cavada ata deyirsən..yox o sənin atan deyilki..
- Nnnecəə...necə yəni? Aattt attan deyil nə deməkdir?
- O deməkdir. Cavad mənim əyləndirdiyim adamlardan biri idi. sən balaca idin o vaxt. Səni götürüb saxlamaq istədiyini dedi. Mən də etriaz etmədim.
- Yalan deyirsən....Yaan deyirsən! Cavad mənim atamdır! Mənim doğma atamdır!
- Qızım. Sənin qurtulmaöının tək yolu bu idi. buralarda qalsaydın mənim kimi olacaqdın. Gördüyün ancaq bu bataqlıq olacaqdı. Adam sənə heç kimin baxa bilməyəcəyi qədər yaxşı baxıb.
- Bataqlıqdan çıxa bilərdin. Mənim üçün.. mənim üçün bunu