düşünüm yoxsa sənin adından necə üzr istəyəcəyimimi düşünüm..
- Heç vaxt. Eşidirsən. Heç vaxt mənim adımdan üzr istəmə . Mən üzr istəməli bir şey eləməmişəm.
Kənan sinan bəyin reaksiyasına gülümsəyərək onun qarşına gəlib düz gözlərini içinə baxdı.
- Heç vaxt... deməli heç vaxt hə.. sən deyildinmi başından böyük danışma, heç vaxt heç vaxt demə deyən. Nə oldu?
- Kənan!
- Yüksəlt, yüksəlt... sən ancaq indi səsini yüksəldə bilərsən. Hə bir də əlindən qırıb dağıdıb tökmək gəlir. Onu unutmayaq.
Kənan atasının yanından keçib otağına getdi. Özünü yatağa atması ilə qapının açılması bir oldu.
- Ata mən sözümü dedim...
- Amma mənə hələ demədin.
- Nənə..
- Nənə boyda daş düşsün başına. Min dəfə demişəm mənə nənə demə.
- Yuxum var. Yatmaq istəyirəm.
- Amma mənim yuxum yoxdur və yatmaq istəmirəm.
- Nə olar, indi də sən başlama...
- Mən başlamağa gəlməmişəm. Sən başladın, atan davam etdi mən də bitirməyə gəlmişəm.
- ....
- Elə baxma.. söhbətlərinizi eşitdim.
- maşAllah sənin də bu evdə eşitmədiyin söhbət qalmadı.
- Kəs. Nənəylə elə danışmazlar. Ev balacadır hər şey eşidilir.
- Ev balacadır? Yaxşı olsun.
- Kənan..
- Hm...
- Niyə getmirsən?
- ....
- Nəyi nəzərdə tutduğumu bilirsən.
- Eşitmisənsə təkrara etməyəcəyəm.
- Oğlum, gözəl balam... yaraşıqlı oğlum..
- Nənə heş şirinlik eləmə. olmaz. Çıxa bilmərəm qarşısına. Heç kim olmasa da sən məni tanıyırsan.
- Hə , tanıyıram. Bu bir ayda nə qədər dəyişdiyini görürəm. sən o qızın dərdindən dəli divanə olmusan
- Yox. Sadəcə bağlanmışdım.
- Nə bağlanmışdım bağlanmışdım salmısan. Qız canlı yayımdır bağlanasan..
- Vayy.. nənə evdar qadınların proqramına baxa baxa öyrənmisən bu zarafatları. Bir də eləmə vallah gülməli deyil.
- Kənan! Ayağa qalx cəld..
- Nənə..
- Nənə nənə.. nənə yoxdur bir, ayağa qalxırsan iki, paltarlarını mən yığaram sən zəng vur biletlərini sifariş verirsən bu da üç.
- Nə bileti?
- Irana gedirsən..
- Nə?! Nənə axı mən dedim..
- Mən də dedim. Gedib o qızı gətirməsən