o qədər gözəl də deyilsən....nəyinə vuruldum sənin?? Yox....gözəlsən. həm də indiyə qədər gördüyüm bütün qızlardan gözəl. Saçların, qoxun, balaca üzün...qaraçı kimi səsini başına atmağın üçün belə darıxmışam. Amma sənə görə deyiləm mən Firuzə.. incidəcəyəm səni.. bilirəm. mən özümə bələdəm. ona görə bağılşa gələ bilmədim. Gələ bilməycəyəm də. Bağışla....
***
- Nənə bəsdir, bircə bu çatmırdı.
- Ayda a bala sənə nə. Mən də gedirəm. qorxma yük olan deyiləm. Gəzmək istəyirəm.
- Nə gəzməyi? Sən heç o ölkənin dilini bilmirsən.
- Sorry??
- Sorry? Bir sorry ilə olmur bu işlər.
- Olsun adını soruşmağı da öyrənmişəm.
- Hə.. necə rahatladım. Artıq orada yaşaya bilərsən.
- Nənələ məzələnirsən? Ayıb olsun. Yaşından başından utan.
- Yaxşı da küsmə. Amma doğrudan olmaz.
- Özün bil. Çıxıb gedəcəksən ardınca gələcəyəm. itərəm o hava limanında biri gələr qaçırdar. İşgəncələrlə öldürərlər. Orqanlarımı çıxarıb satar. Meyidimi tapmarsınız küçədə. Aman Allahım bu günləri dəmi görəcəkdim.
- Aydaaa.. sənə həqiqətən sözüm yoxdur. Vallah billah sözüm yoxdur.
- Çox danışma. Götür bu çantanı. O birini də. Təyyarəyə gecikirirk.
- Axı niyə? Haradan çıxdı? Sən evdən çölə ayağını atmarsan..
- Burada 3 günlük ömrüm qaldı deyirsən onu da evdə keçirdim.
- Allah gecindən versin o nə sözdür.
- Burada danışmağa davam etsən o üç gün də keçəcək. Tez gəl.
Kənan nə qədər eləsə də Fatmanı sözündən döndərə bilməmişdi. Təyyarəyə minənə qədər onu fikrindən döndərmək istədikcə qadın daha da inad edirdi. Və nəhayət Fatma qalib gəlmişdi. Təyyarədə təzyiqi oynasa da özünü o yerə qoymaq istəmirdi. Yoxsa Kənanın dilindən qurtula bilməzdi. Amma Kənan da hiss edirdi nənəsinin narahatlığını.
- 2 saatlıq da yol deyilee.. Allah uzaq etsin ya bir şey olsa... off... inadsan ki inad..
- Bir şey olmaz. Yoxlanmışam həkimdə. Dərmanımı atmışam. Yatacağam. Çatanda oyadarsan..
- Of nənə of..
- Nənə yoxdur nənə qaldı istanbulda. Grandma. Onu demirsən. Vallah gözünü oyaram.. eləcə misis Fati