edirik...xoşbəxt olsun.
- Gənc adam necə? Hələ subaydır.
- Hə.. mən hələ onu evlənməyə razı sala bilmirəm.
- Indiki gənclər elədir. Qızım amma sağolsun mənim sözümdən çxımadı.
- Mən gedirəm..
- Kənan... kənan dayan... Kənan
- Eybi yox. Buraxın getsin. Indiki gənclər biz yaşlılarla söhbət etməyi sevmirlər.
- Hə..
Sinan bəy Kənanın arxası ilə boylana boylana qaldı. Kənan isə özü də bilmədi məkandan necə çıxdı. Nəfəsi daralırdı artıq. Hələ də eşitdiklərini həzm edə bilmirdi. Cavadın sözləri beynində dayanmadan təkrar təkrar səslənirdi. Köynəyini ön düyməsini açıb hava almağa çalışsa da ürəyi sıxılırdı. Sonra yadına Firuzənin gecdir artıq deməsi düşdü.
- Yox... Firuzə.. bunu mənə edə bilmərsən.. bu sənin atan Cavad deyil.. yox.. sən o Firuzə deyilsən. Yalandır yalandır yalandır!
Kənan hikkəsindən maşının vurmağa təpikləməyə başladı. Az qalırdı ürəyi partlasın. O Firuzə üçün dəli divanə olarkən onun başqa biri ilə evlənməsini necə qəbul edə bilərdi. Maşına minib getmək istəsə də dayandı. Məkanın qapısını güdməyə başladı. Ta ki, Cavad bəy çıxana qədər. Firuzənin harada olduğunu bilmirdi. Atası vasitəsi ilə onu tapacaq özündən hər şeyi öyrənəcəkdi. Yoxsa əsla rahatlıq tapmazdı. 1 saat sonra Cavad bəyə məkandan ayrılıb maşına əyləşdi. Gəlib *** otelinin qarşısına çatdılar. Cavad bəyə düşən kimi Kənan da onun ardınca getdi. Liftə minən kimi receptiona yaxınlaşıb Firuzənin qaldığı nömrəni soruşdu. Təbi ki, demədilər. O da öz yöntəmləri ilə həll edib öyrənmiş oldu. Həm əsəbi həm gərgin idi. Sakitləşməyə çalışsa da alınmırdı. Düşündükcə ki, Firuzə başqa birinə aid olacaq dəli olurdu. Qapının qarşısında dayanıb əvvəlcə sakitcə döyməyə başladı. Səs gəlməyincə yumuruq vururdu.
- Kimdir o vəhşi kimi.....Kkkənan..
- necə edə bildin bunu?
- Sənə izahat vermək borcunda deyiləm.
Firuzə qapını bağlamaq istəyirdi ki, Kənan əli ilə bərkədən itələyib içəri keçdi. Özü dönüb qapını bağladı. Hərəkətlərindən qorxan Firuzə geri- geri addım atırdı.
- Kənan dəli