r az hava alaq. Dünəndən otaqda qalmışam.
- Yaxşı gedək, amma..
- Gəl.. gözlə çantamı götürüm.
Firuzə çantasını götürərək Əlini yanından keçib sürətlə liftə tərəf getdi. Əli bilirdi ki, Firuzə onu sevmir, amma ən azından iranda olanda bir gülüş, bir xoş sima, nəzakət görürdü. Amma indi qarşısında dayanan Firuzə daşlaşmış bir insana bənzəyirdi. Firuzənin dediyi kimi yuxusuluqdan belə olduğunu düşünən Əli əhəmiyyət verməməyə çalışdı. Liftə yaxınlaşıb Firuzəni əlindən tutdu. Firuzə əvvəlcə əlini çəkmək istəsə də Əli onu daha da bərk sıxdı. Aşağı halla düşəndə Əli önə keçərək, Firuzəni də özü ilə dartıb aparırdı. Firuzə qapıdan çıxanda Kənanı görməsiylə bədənindən tok keçmişdi elə bil. Kənan onları görmürdü. Maşından düşərək qapını bağlayırdı. Firuzə Əlini yanına keçib ona qısıldı. Bunu gizlənmək məqsədi ilə edirdi, amma Əli elə bildi ki, Firuzə ona yaxınlıq edir. O da cəsarətlənib qolunu firuzəni boynuna atıb özünə trəf çəkərək saçından öpdü. Firuzə təki Kənan görməsin deyə tərpənmirdi. Amma titrəməsini Əli anlamışdı.
- Firuzə, nə olub? Niyə belə əsirsən?
- Heç nə,..hava bir az sərin gəldi...
- Sərin? Məncə əksinə istidir axı..
- İranda bilmirsən isti necədir. Iqlim dəyişir də. Bura ora qədər isti deyil axı.
- Hə. Düzdür. Eybi yox, ndi mən isidərəm səni.
Əli onu daha da özünə sıxdı. Kənan isə otelə daxil olmuşdu. Bir başa Firuzənin otağına qalxdı. Qapını nə qədər döysə də açan yox idi. Yenidən aşağı düşüb Firuzəni soruşdu. Firuzə xəbər vermədən çıxdığından heç kim bilmədi ki, haradadır. Kənan zalda oturub gözləməyə başladı. Bir saatdan çox vaxt keçmişdi, amma Firuzə yox idi. Firuzə Əli ilə şəhəri gəzir, nahara edir arada mağazalara girib alış veriş edirdi. Əslində bütün bunları Əli ilə tək qalmamaq üçün edirdi. Daha çox insanların ayaq basdıqlartı yerlərə gedirdi. Əli isə o nə istəsə ona razılıq verirdi. Artıq axşama tərəf Firuzə yorulduğunu hiss etdi. Bu bəhanəylə otelə qayıdıb yatmağı düşündü.
- Əli, qayıdaq?
- Niyə? Niyə belə tez? Gecəyə kimi