gəzərik deyə düşündüm. Bu gün elə ora bura qaçdın. Rahat oturub söhbət edə bilmədik.
- Çox yorğunam. Başımı atıb yatmaq istəyirəm.
- Caan.. baş üstə. Təki sən özünü rahat hiss et. Gəl gedək onda, isti duş al yat..
Hər ikisi oteleə geri döndü. Artıq saat 9 idi. Otelə girib çıxanlar azalmışdı. Əli qolunu firuzənin belinə keçirərək otelə girdi. Firuzə nə qədər rahatsız olsa da heç nə edə bilrid. Məcbur dayanırdı. Otelə girən kimi qarşısında Kəınanı gördü. Kənan bu vaxta qədər oturub gözləmişdi. Əli ilə Firuzəni belə yaxın görüncə keydi.. ilk olaraq donmuşdu deyə keyib qaldı. Birdən gözü Əlini firuzənin belinə sarımış qoluna sataşınca dəliyə döndü. Əlini üzərinə şığıyrdı ki, birdən Firuzənin ürəyinin getməsi ilə ayaq saxladı.
Hər kəs onun ətrafına toplaşmağa başladı. Kənan da yaxınşlamışdı. Əli Firuzəni adını dayanmadan çəkir onun üzünü ehmalca sillələyirdi.
- Firuzə...firuzə.. eşidirsən? Firuzə nə oldu sənə..
- Mən həkiməm icazə verin.
Kənan özü də bilmədi niyə belə dedi, amma artıq dilindən çıxmışdı söz. əyilib yavaşca Firuzəni qucağına aldı .
- Ey dayan neynirsən sən?
- Dedim axı, həkiməm. Çəkil tanıdığım xəstəxanaya aparıram.
- Ver bura özüm apararam .
- Siz xəstəni tərpətməklə daha çox riskə atırsınız. Beyin qanaması da keçirdə bilər. Çəkilin.
Kənan ağlına gələn variantları ortaya atıb aradan çıxdı. Əli isə çaşğınlıqdan onun arxası ilə baxırdı. Birdən ayılıb xəstəxanaya deyəndə haranı nəzərdə tutduğunu soruşamdığı yadına düşdü. Onların arxasıncas qaçaraq çölə çıxaraq qışqırmağa başladı.
- ey dayan! Ihara aparırsan? Mən də gəlirəm.
- Taksi ilə **** xəstəxanasına gəlin.
Kənan adını çəkdiyi xəstəxananın mövcudluğundan belə şübhə edirdi. Bu saat ən son görmək istədiyi insan Əli idi. Firuzəni bu halda görmək onsuzda onu qorxutmuşdu. Yol üstü xəstəxanalardan birinə aparırdı. Maşın işə düşüb oteldən uzaqlaşan kimi Kənan yan tərəfdən üzündə sərtlik hiss etdi. Bu firuzə idi. Yenə balaca əli ilə Kənanın üzünə sillə vurmuşdu. Kənan anidən əyləcə