ə basınca isə remen taxılı olmadığından hər ikisi ani olaraq önə gəldi.
- Başın xarabdır.?
- Firuzə... nə olmuşdu sənə? Birdən ürəyin getdi..
- Canına azzar olmuşdu.. Sən nə cürətlə yaxınşalırsan Əli ilə mənə. Ağlın çaşıb.
- Haransa ağrımır ki?
- Əllərini çək. Axmaq. Qorxudan özümü yalandan elə göstərdim. Yoxsa gəlib aləmi qatacaqdın.
- Nə? Yalandan? Firuzə belə şeyin yalanı olur?
- Dərd olur. Yalandan həkim olanda olur. “Çəkilin beyin qanaması keçirdirmişmiş” indi beyin qanamasını sən keçirdəcəksən.
Firuzə var gücü ilə Kənanı vurmağa çalışırdı. Kənan isə hələ qorxu həyəcan yalanın stresini yaşayırdı. Birdən özünə gəlib gülməyə başladı. Firuzə isə yumuruqlarını daha da sürətləndirirdi. Kənan onun əllərini tutub gülürdü .
- burax əlimi. Göstərəcəm sənə məni qaçırmaq nə deməkdir.
- Dur... dur Allahın bəlası.. sakitləş...
- Burax dedim!
- Firuzə sakitləşməsən öpəcəm.
Firuzə ani olaraq dayandı. Onun bu hərəkətinə Kənan lap güldü.
- Gül gül.. Ən son gülən çox gülər.
- Demək bu qədər qorxursan mənim səni öpməyimdən?
- Uzaaq dur məndən. Otelə geri qaytar....ya da yox o dediyin xəstəxanaya apar və rədd ol get. Nişalım gəlib məni götürər. Deyərəm yolda ayıldım..
- Aha bu saat elə..
- Apar dedim.. aparmasan da düşüb özüm gedərəm.
- Hara gedcəksən? **** deyə bir xəstəxana varmı, varsa belə haradadır bilmirəm.
- Sən... sən yalan dedin...Aman Allahım...ayaq üstəv qırx yalan danışırsane Kənan!
- Sən öznüdən danış. Özü də mənə bax....o nəydi elə! Məni qatil eləmək fikrin var?
- .....
- Mənə sənə yaxın durmağa belə icazə vermirsən, elin oğlu qolunu belinə sarıyır. Onun o qolunu qıracaqdım, amma sən yalandan yıxıldın deyə fikrim sənə getdi.. Axırnıc dəfə olsun. Bu dəfə xamlığına keçirəm...
- Ay, Kənan...gözlərim yaşardı.. necə də lütfkarsan.....AXMAQ!
- Mənə sənə göstərərəm axmağı. Qoy o əlimə keçsin. Ya da yox. Onsuzda o xəstəxananı axtarıb tapmayınca otelə qayıdacaq. Gedək ora. Onu orada tutum gəbərdim sən də izlə.
- Heç vaxt. Barmağının