ucu ilə belə ona toxunma! Eşidirsən.
- Yox karlığım tutub. Eşitmirəm. Çıracağam o ördəyi, görüm mənim olana necə əl uzadır.
- Mənim olana? Sən deyəsən uçmusan? Əlimə bax... üzüyü görürsən.. bu üzük onundur. Yəni mən ona aidəm.
Kənan ani olaraq Firuzənin əlini tutub sıxmağa başladı. Ağırdan qışqıran Firuzə onun neynədiyinin sonradan fərqinə vardı. Kənan barmaqda parlayan iri qaşlı üzüyü çıxardaraq maşının pəncərəsindən tulladı.
- yox... yox ola bilməz. Neynədin sən.
Firuzə maşından düşüb üzüyün atıldığı istiqamətdə axtarmağa başladı. Qaranlıq olduğundan heç nə görünmürdü. Artıq hirsindən ağlayırdı. Bu qədər inad bu qədər tərslik onu da yormuşdu. Gözünü yaşını tökə- tökə üzüyü axtarırdı. Kənan isə hirsindən rulu bərk sıxmış gözünü bir nöqtəyə zilləmişdi. Uzun uzadı axtarış heç bir fayda vermədi Firuzə üzüyü tapa bilmirdi. Çarəsin yerdə iturub ağlamağa başladı. Kənan onun elə halını görüb özü də pis oldu. Bütün bunları yaşmasına səbəb özü olduğunu düşünürdü. Əgər Firuzəni incitməsəydi, ona yalan deməsəydi indi hər ikisi xoşbəxt olardı. Firuzənin inadı olmas ayenə də xoşvəxt olardılar, amma görünür bu qədər inad etməkdə bəlkə də doğrudan istəmirdir. Maşından düşüb Firuzənin yanında əyləşdi. Firuzə Kənaın onun yanında oturduğunu görüncə gözünü yaşını silib sakitləşməyə çalışdı. Elədiyinə görə, Firuzəni pis vəziyyətdə qoyduğuna görə, ona hikkəli, əsəbi idi.
- yorulmadın?
- ....
- O üzüyü belə sevdiyini bilsəydim....
- .....
- Sevmirsən doğrudan?
- .....
- Bilirən, bircə hə deməyin hər şeyi həll edir. Bütün yükü öz boynuma götürərəm. Heç kimin səni əzməsinə söz deməsinə izn vermərəm. Yetərki inadı at kənara.
- ....
- Firuzə, səninləyəm.
- .....
- Bu qədr çətindir söz demək? Niyə susursan?
- ......
- Firuzə!
- ......
- Yaxşı... anladım... istəmirsən.. mən səhv bilmişəm. gedək.. dur..
- Getmirəm mən.
- Gəl gəl.. Gedək o üzüyün eynisini tapaq. Gələcək həyat yoldaşının yanında pis vəziyyətdə qalma.
Kənaın bu sözünə Firuzə ani olaraq