- Sən mənə...
- Firuzə uzatma. Hər şeyi həll etdik. Get maşına!
- Amma
- MAŞINA DEDİM!
Firuzə ilə yanaşı ətrafda olan satıcılar da Kənanın səsinə diksindi. Heç nə demədən mağazadan çıxıb maşına əyləşdi. Az sonra Kənan gəlib maşını işə saldı.
- sifətini elə sallama.
- Camaatın içində bir döymədiyin qaldı.
- əcəb olub.
- Şəxsi malın deyiləm!
- Üzümə vurmasan da olar. Bilirəm. Əli müəllimə aidsən.
Kənan istehza ilə Əlini adını çəkincə firuzəni fikir götürdü ki, Əliyə vəziyyəti necə izah edəcək. Yenə yalan danışmalı olacaq. Indidən gələcək həyat yoldaşına oynamadığı oyun demədiyi yalan qalmadı. Narahat halda səsli olaraq “offf ” deyincə Kənan maşını saxladı.
- zəng elə. Yol üstü bir xəstxana görmüşdüm. *** xəstəxanası. Oranın adını ver. De ki oradayam gəl götür.
- Telefon üstümdə deyil.
Kənan əlini atıb cibindən telefonu çıxarıb Firuzəyə uzatdı.
- nömrəsini bilmirəm.
- Yaxşı indi necə edək?
- Bilmirəm. Apar otelə məni.
- Heç olmasa xəstəxananın adını yadında saxla. Denən ora getdim. Amma özümə gəldim deyə qayıtdım.
- maşAllah yalan ustası olmusan.
Firuzənin bu sözün Kənan ani olaraq dönüb onun üzünə baxdı. Dişlərini sıxdığı bəlli idi. Çənə ətrafı tərpənirdi. Bu baxışdan qorxsa da Kənanın ona heç nə edə bilməyəcəyinə əmin idi. Kənan heç nə demədən yol kənarında maşından düşüb qapısına söykəndi. Dərin dərin nəfəs alaraq özünü sakitləşdirmək istəyirdi. Maşının pəncərəsi açıq idi deyə elə dayandığ yerdən danışmağa başladı.
- sənə dedim ki, hər şeyi sübut etməyə hazıram inanmadın. Sevirəm dedim inanmadın. Atanla danışacağam dedim yenə inanmadın. Neynim mən? Hə Firuzə? Sən denən?
- .....
- Sən heç səhv eləməmisən Firuzə? Heç vaxt peşiman olacağın hərəkət etməmisən?
- ....
- Yəni bu qədər səhvsizzsən ki, başqa birini səhvini bağışlaya bilmirsən?
- ....
- Cavab ver Firuzə. Neynəməliyəm mən? Insan düşmənini belə bağışlayır. Nədir bu hikkənin adı? Bu qədərmi iyrənirsən, bu qədərmi nifrət edirsən mənə?
- ....
-