- Susursan......yaxşı.....yaxşı Firuzə...Sabah gətirib üzüyü veərəm. O da olar son görüşümüz.. Daha nə deyim. Sevginə şübhəm yoxdur.. bilirəm ki, o ördəyi yox məni sevirsən. Amma qürurun, inadın sənin sevgini basır.. demək ki, mənimlə birlikə sevsən belə olmaq istəmirsən. Yaxşı...olsun..
Firuzənin gözləri dolmuşdu. Boğazında düyümlənən sözləri udurdu sanki. Hər biri o qədər uzun cümlələr idi ki, hər udqunduqca canı yanırdı. Üzünü o biri pəncərəyə tərəf çevirib yola baxırdı. Kənan otelin qarşısna çatan kimi maşından düşüb otelə keçdi. Qeydiyyat yerində Əlinin gəlib gəlmədiyini soruşdu. Hələ gəlməmişdi. Cəld otağına qalxaraq qapını bağlayıb yerə çökdü. Artıq taqəti qalmamışdı. Ağlamaqdan nəfəsi kəsiləcəkdi. Bütün gecəni xəstəxana axtarışına çıxan Əli isə tapa bilmədiyindən geri dönmüş oteldən maraqlanmaq üçün qeydiyyata yaxınlaşmışdı. Firuzəni artıq otağına qalxdığını öyrənincə sürətlə yuxarı qalxdı. Qapını nə qədər döysə də açan yox idi.
- Firuzə. Aç qapını narahatam.. nə olub
- ....
- Firuzə!
- ......
- Firuzə orada olduğunu bilirəm. Qapını niyə açmırsan?
Səsə gəlmədiyini görüncə bərkdən qapını döyməyə başladı. Artıq yan otaqların sakinləri qapını açıb narazılıqlarını bildirirdilər. Qapının açılmadığnı görüncə Əli daha da narahat oldu. Birdən yenə özündən gedər deyə cəld təmizlikçiləri çağırıb qapını açdırdı. Firuzə yataqda bükülmüş yatmışdı. Yaxınlaşıb ona baxanda yanında boş dərman qutusunu görüncə onu qucağına alıb yardım çağırmağa başladı. Firuzə gözünü açdığında yataqla üzbəüz əyləşib ona baxan Əlini gördü.
- Əli?
- Axır ki, oyandın?
- Burada neynirsən? Nə vaxt gəlmisən?
- Gecə..
- Gecə? Hə doğrudan. Mən sənə deyəcəkdim, sonra...Sonra...sonra yatmışam...sən necə girmisən?
Əli ayağa qalxıb Firuzənin yanına gəlib əyləşdi. Əlini tutub üzünə baxmadan danışmağa başladı.
- Dünən gecə xəstəxananı axtardım tapa bilmədim. Geri döndüyümdə otelə qayıtdığını dedilər. Qapını nə qədər döysəm də açmadın. Mən də narahat oldum ki, birdən yenə özündən