Əli nişanı qaytarsa belə danışacaqdı... düzdür haradasa ürəyinin dərinliyində bunu arzulayırdı, amma bu mümkün olmazdı. Bu həm onların həm də Firuzəni ailəsinə zərbə olardı. Hələ atası...atasının inamını etdiyi yaxşılıqları qəlbində daşıdığı sevgiyə qurban verə bilməzdi. Hər şeyi başdan danışmağa başladı. Niyə Türkiyəyə getdiyin, orada şirkətdə iş tapmağını, Kənanın başını yarmağını, onun oynadığı oyunu, buraya qədər gəlməsini.. hər şeyi.. Əli biruzə verməsə də görünürdü ki, gərgindir. Amma üzündə təbəsümlə dinləyirdi. Alnında sıxılmış damarlardan gərginlik bəlli olurdu. Firuzə dünən gecə istisna olmaqla hər şeyi danışdı. Özünü rahatlamış hiss edirdi. Bundan sonra necə olacaq bilmirdi, amma ən azından artıq Əliyə qarşı dürüst idi. Vicdan əzabı çəkməyəcəkdi.- .. demək belə...
- Hə...belə..
- Yaxşı indi neyləyək?
- .....nn necə yəni?
- Sən...onu...yənii.
- Yyox... yox.. sevmirəm.. yox..
- Yaxşı... sakit... niyə coşdun belə?
- Coşmadım.
- Firuzə...sən hələ uşaqsan...sənin yetişməyinə çox var hələ
- Anlamadım.
- Saf qız. Sənin özündən xəbərin yoxdur. Onun adını çəknədə belə gözlərin yanır. Bu işıltını ilk dəfədir görürəm.
- Yox.. nə işıq.. heç nə yoxdur. O məni incitdi..
- Firuzə bəsdir.. özünü aldadıb ondan uzaq durmağa çalışırsan. Bunlar sadəc bəhanədir. Sən əminsən ki, o səni sevir, sən özün də onu.
- Əli dedim axı yox.
- Dinlə..mən səni yaxşı tanıyıram.
- Yox..
- Firuzə indi səni pəncərədən aşğaı atacam... sus dinlə.
- ....
- Sən onu sevmirsən hə.. sən ona dəlilər kimi aşiq olmusan.. nifrət yox hikkən var. Bütün bunlardan səni qopardıb apara bilmədiyindən ona hikkəlisən. Amma belə olmaz. Sizin qarşısınza əngəl olan mən deyiləm. elə sən özünsən.. beyninə yeritmə ki, ona nifrət edirsən. Çünki belə deyil.
- Əli..
- Sus, ağlama özü də. .mənə asan deyil bunları demək. Niyə deyirəm onu da bilmirəm. görünür səndən xoşum gəlmir səni sevməyə başlayıram ki, üzülməyini istəmirəm. kiminlə xoşbəxt olacaqsansa onunla görmək istəyirəm. Hə... edə