ə bilərəm. Səni yanımda saxlaya bilərəm. Amma bu ancaq ikimizi də bədbəxt edəcək. Mən məni sevən qadın yanımda olsun istəyirəm, eləcə bədəni ilə mənə aid olan yox. Sənin ürəyin beynin Kənan deyə atarkən mən səni qollarım arasına ala bilmərəm. Heç sən də bunu edə bilmərsən. Az əvvəl ikimiz də gördük bunu. Hər an ona xəyanət edəcəyini düşünməklə yaşamaq yaxşıdır? O düşüncəylə yanındakı həyat yoldaşına xəyanət etmək yaxşıdır? Cavab ver. Bunu istəyirsən?
- .....
- Ağlama, cavab ver. Bunu istəyirsənsə mən yanındayam.. getmirəm.
- Əli...
- Istəmirsən. Çünki sən elə deyilsən. Mənə bax.. üzümə bax.. niyə razılaşdın buna.
- Atam...
- Nə atam? Atan məcbur etdi?
- Yox.. məcbur etmədi. Sadəcə çox istəyirdi...özün bilirsən. Mən kiməm, o məni necə böyüdüb.
- Hə nə olsun?
- O olsun ki, bütün bu yaxşılığın əvəzini sevgiyə qurban verə bilmərəm.
- Ay dəli.. camaat çöllərə düşüb aşiq olacağı insanı axtarır. Onun uğurnda canından keçmək üçün hər şeyi qurban vermək üçün zaman güdür sən deyirsən qurban vermərəm. Cavad bəy kimi insan var? O sənin bir gülüşün üçün dünyanı dağıdar lazım gəlsə. Mən onun dilindən sənə vurulmuşam. Yoxsa sənin kimi qara balaya baxan deyildim.
Firuzə Əlinin axırıncı sözünə gülüb gözünü yaşını silirdi..
- Ay sağol.. gül həmişəm. dediyim kimi bu mənə asan deyil.. Amma belə də yaşaya bilmərik.. hər şey burada dayansa yaxşıdır. Indi sən get onu tap. Danışın. Bəsdir artıq.. qoy nə edəcəksə etsin. Amma...eşidəm biləm səni incidib inan mənə sevgilini parçalayaram...
- Əli.... çox sağol... çox sağol...yaxşı ki varsan..
Firuzə Əlini boynunu qucaqlayaraq ağlamağa başladı.
- Yenə başladı da. Mən bilsəydim əvvəldən ki, sən belə sulu gözssən heç yaxın da durmazdım.
Firuzə onun sinəsinə yumuruq vuraraq gülməyə başladı. Əli də gülürdü, amma hiss olunurdu ki, kədərli təbəssümdür. Bu hər adamın işi deyildi. Sevdiyin qadını başqa birinə vermək. Amma öz xarakterinə və Firuzənin xasiyyətinə bələd idi. Firuzəni ağlında başqa biri varkən nə o onu çıxarda