bilərdi, nə də firuzə çıxardardı... ən yaxşısı bu idi.
- Yaxşı.. vaxt itirmə. Mən atanla danışaram. Bizimkilərlə də.. sakitcə yola qoyarıq.
- Amma.. atangil.. yəni ortaqlıq..
- Ortaqlıq səninlə mənə görə deyildi. Biz sadəcə bəhanəydik. Atanla atam çox yaxşı dostdurlar. Biz də deyərik ki, bir birimizə uyğun olmadığımızı anladıq ayrılmağa qərar verdik.. inanmasalar deyərik ki, mən xəyanət etdim sən də bunu bağışlamırsan..
- Yox.. buna heç kəs inanmaz.
- Hə, mən xəyanət edəndə heç kəs bunu öyrənə bilməz.
- Dəli dəli danışma. Gələcək həyat yoldaşını o qədər sevəcəksən ki, bu ağlından belə keçməyəcək.
- Hə... gələcək həyat yoldaşım.. ..
Əlini sözü aramla deməsiylə hər ikisi yenə susdu.. Firuzə nə deyəcəyini bilmirdi.. tərəddüdlə cümləsinə başlamaq istəsə də sözlər ağzında düyünlənmişdi.
- Nəysə.. vaxt itirdik. Get artıq. Ya da gözlə mən səni aparım.
- Harada olduğunu bilmirəm axı..
- Hm...taparıq bir təhər.
- Haradan...
- Bunu da mənə burax bir zəhmət.
****
- Sinan..
- Hə...
- Bu oğlan heç yaxşı deyil..
- Keçəcək..
- Keçməyəcək. Sən də keçib ki, onda da keçsin.
- Başa düşmədim.
- Sinan səni dünyaya gətirən mənəm. məndən yaxşı xasiyyətinə bələd insan yoxdur. Sən sevəndə bir dəfə sevənlərdənsən. Oğlun da sənə bənzəyir. Bu yaşa qədər bu insan bir dəfə olsun sevgi nədir bilməyib. Indi daddığı bu duyğudan məhrum olur.
- Ana.. nə edə bilərik. Qız artıq başqa biri ilə nişanlanıb.
- Guya nişanlı olmasaydı razılıq verəcəkdin.
- .....
- Sinan səniləyəm.
- Nə istəyirsən.. neynim? Gedim Cavada deyim nişanı qaytar mən alacam oğluma qızını
- Pis fikir deyil.
- Ana! Özün məndən yaxşı bilirsən ki, bu iş olmaz
- Niyə? Gül kimi qızdır. Ağıllı tərbiyəli alicənab ailədən. Sən ki, belə birini axtarırdın. Özü də atası tanınmış iş adamı.
- Anası da həyat qadını...bunu da vurğulayaq
- İnci ondan fərqlənir səncə?
- Ana!
- Nədir adı gələndə hələ də əlin ayağın dolaşır.
- Ana bəsdir dedim.. elə bir şey yoxdur. İnci deyə birini tanımıram mən.