.
- Bu günkü kimi yadımdadır. O qızın əlini tutub gətirəndə evlənəcəm deyəndə əvvəl etriaz elədim. Amma sən xoşbəxt ol deyə susdum. Razılıq verdim. Sonra nə oldu?
- Görürsən.. demək ki, eyni səhvi Kənan qarşı etməyəcəyik..
- Yox.. əksinə ... mən o zaman da haqlıydım. Indi də haqlıyam.. Sən nə deyirsən de, lazım gəlsə özüm gedib Cavadla danışaram..
- Ana ora İrandır. Qıza qoyulan nişan elə asanlıqla qayıtmır. Özü də Firuzəni nişanladıqları ailə bilsən kimlərdəndir. O ailə üçün də bu rüsvayçılıqdır. Buna heç vaxt izn verməzlər. Həm Firuzə 5 il Türkiyəyə gələ bilməz.
- budur bəhanən? Kənan lazım gəlsə Firuzə üçün dünyanın o biri başına da gedər
- Nə isə.. boşuna xəyal qurma. Olmaz vəssalam.
- Sinan..
- ...
- Əgər Kənana mane olsan.....Ananı ölmüş bil... haqqımı hlal etmərəm sənə .
- Nə? Sən nə danışdığını bilirsən? Bir həyat qadınının qızına görə,
- Sinan.. danışığına diqqət et.. Kənan təkcə sənin oğlun deyil. Bunu unutma... bir daha da məni o qadını təhqir etmyə vadar etmə. Evin bağbanı ilə min hoqqadan çıxan qadında o küçədəkindən fərqlənmir.
- Ana!
- Elə bilirsən bilmirəm? Nə isə bu söhbəti açıb təzədən nəyisə sübut etmək niyyətində deyiləm. Kənana mane olma. Qoy sevgisinin arxası ilə getsin.
- O nişanlıdır? Başa düşürsən? Nişanlı..
- Hə, mən də əvvəl Kənandan vaz keçməsini istədim, amma o qız Kənanın qismətidir...sən də bunu başa düşmürsən......Kənan, oğlum? Səhər səhər hara getmişdin?
- Türkiyəyə qayıdıram... günün ikinci yarısına bilet alacağam. Məniml əgəlirsən ya atamla qayıdacaqsan?
- Necə yəni gedirəm? Bəs...
- Nənə, mənimlə gəlirsən ya necə?
- Kənan, bizə də bilet sifariş ver. Hamımız birlikdə qayıdarıq.
- Amma oğlum,
- Anan üstünə getmə. Qayıtmaq istəyirsə qərarına hörmətlə yanaşaq. Daha yaxşı bizimlə bir olar.
Kənan onların söhbətlərinə daha da dinləmədən biletlərini sifariş vermək üçün zəng vurdu. Danışğı bitirdikdən sonra yatağa uzanıb düşünməyə başladı. Bir ümid var idi içində ki, bəlkə Firuzə arxası ilə gələr.