Bəlkə ondan vaz keçdiyini göstərməklə Firuzənin gizlətdiyi fuyğularını üzə vurmuş olar. Amma gəlməsə bir dəfəlik çıxacaqdı onun həyatından.sevdiyinə əmin idi, amma inadı, qüruru basdırırdı o sevgini. Kinlə baxan gözlərdə sevginiz sezmək çətinləşirdi. Firuzə isə hələ də Əlini yatağında oturmuş düşünürdü. Risk etmirdi.. qorxurdu.. Kənana güvənsə atasına qarşı çıxsa Əlini yarı yolda qoysa necə olacaq. Bütünü bunları necə yaşayacaq. Ya Kənan yenə eyni səhvi edərsə, ya atası bağışlamazssa onu, ya Əlinin ailəsinin adına da xələl gətirmiş olarsa.. Bütün bu yük ona həddən artıq çox idi. Əli isə bir iki yerə zəng vuraraq Kənanın yaşadığı evi tapmağa çalışırdı. Firuzə Fatma ilə oteldə görüşmüşdü deyə nə nömrəsini bilirdi nə yaşadığı yeri.. Əslində içdən içə Əlini həm onları tapmasını həm də tapmamasını istəyirdi. Qərarsızılıq hər zaman onun ən böyük düşməni idi.
- Firuzə
- Hə.
- Qalx gedirik?
Firuzənin ürəyi ağzında döyündü elə bil..
- tapdın?
- Gedək, yolda danışarıq.
Əli ilə tanımadığı yollardan keçən Firuzə naraht idi. Nə deyəcəkdi Kənana.. Mən gəldim.. bundan sonra birlikdə olacağıq ya nə? Həm sevincinin həddi hüdudu yox idi həm də qorxudan öləcək kimiydi. Əli Firuzənin narahatlığını hiss etdiyindən onun əlini tutub ehmalca gülümsədi.
- sakit ol.. Hər şey yaxşı olacaq
- atam... atama nə deyəcəyəm. Ya sənin ailən.
- Dddanışmışdıq bunu. Həm indi bunun zamanı deyil. Səni Kənanla bir araya gətirək qalanı asandır.
- Əli...
- Ay can...
- Mən qorxuram..
Əli maşını sağa çəkib saxladı. Firuzəyə tərəf dönərək onun üzünü ehmalca sığalladı..
- nədən Firuzə?
- Bilmirəm. Çox qərarsızam.. ya indi də o istəməzssə..
- Zənn etmirəm.
- Niyə bu qədər əminsən?
- Çünki sənin kimi inadçı ikinci adam yoxdur.
- Əli!
- Düz deyirəm.
- Yaxşı birdən yenə məni incitdi..
- Bunu yaşamasan bilməzssən.
- Amma...
- Firuzə.. kim zəmanıt verir ki, seçdiyimiz insanla ömrümüzün sonuna qədər xoşbəxt olacağıq. Heç kim bilmir nə necə olacaq. Amma hiss edirik.. Sən hiss