- Nə? Dedim axı, hər şeyi dedim..
- Necə dedim..
- Necə var elə. Vaxt itiririk gedəkdə nə olar.
Əli də Ayla da utandı ani olaraq. Firuzə onların bu hallarına baxıb güldü.
- Ay vallah çox şirin görünürsünüz... əsl bir biriniz üçün yaradılmısınız.
- Firuzə xahiş edirəm.
- Ayla... sıxılma.. inan mənə bu oğlandan yoxdur.
- Bayaqdan səni öldürməyi düşünürdüm amma sözündən sonra vaz keçdim. Yaxşı ki. Səndən də yoxdur. İkincisinə tab gətirə bilməzdik.. yazıq Kənan,
- Kənan?
- Hə Ayla.. Kənan.. sənin tanıdğın kənan.. amma bir az da burada söhbət etsək artıq kənan mənan olmayacaq.
Hər üçü maşına əyləşib hava limanına getdilər. Firuzə həyəcandan tir tir əsirdi. Ayla onun əlini tutub sıxsa da həyəcanı keçmir əksinə elə bil bu saat yerə yıxılacaqdı.
- sənə yaxşı yol. Axşam reysin yazılıb biletdə. Burada qarşılayacağıq.
- Çox sağol hər şeyə görə.. Allah səni də xoşbəxt etsin.
- Get gəl danışarıq.
Firuzə təyyarəyə minib düşünməyə başladı. Kənana nə deyəcəyini necə edəcəyini. Kənanın onu yenidən qəbul edib etməyəcəyini.. Sinan bəy qarşı çıxsa neynəyəcəyini.. Düşündükcə batırdı.. artıq beyni donmuşdu. Başını bulayıb heç birini düşünməməyi sadəcə o anı yaşamğı xəyal etdi.
***
- kənan, bu gün işə getməyəcəksən?
- Yox..
- Neçə vaxtdır getmirsən. Atan əsəbiləşir.
- Atam əsəbiləşməyə yer axtarır onsuzda.
- Yaxşı onda çölə çıx hava al.
- Istəmirəm.
- Ay bala bir həftədir təzə gəlinlər kimi evə qaoanmısan..
- Nənə mane oluram? Evdən çıxıram bir dərd otururam başqa bir dərd,.
- Mane olmursan dəli oğlan. Sadəcə səni belə görmək istəmirəm. elə sevirdin gəlməzdin..
- Nənə qayıtma söhbətə.. bitdi.. mövzu bağlandı. Xahiş edirəm. izninlə televizora baxacam..
- Oldu.. aç bir qadın proqramına bax ta keçib. Offf offf...
Kənanın telefonu çalsa da açmadı. Ard arda şirkətdən gələn zəng atasındadır deyə düşündü və yaxın durmadı.
- açmayacaqsan telefonu?
- Yox.
- Çalır axı.
- Söndürə bilərsən.
- Mən açaram
- Açma nənə.....
- Alo...hə hə düz