Ayla.. sən bu dəlilərin arsında hansı roldasan?
- Şeyy. Mən..
- Cavad bəy onun günahı yoxdur.
- Hə ata. Onu mən apardım özümlə.
- Sən sus Firuzə!
- Cavad bəy, Firuzəylə mən ailə quracam
- Sən də sus!
- .....
- Demək aranızda pay püş etmisiniz...
- Cavad bəy..
- Ayla qızım.. sən bunlara baş qoşma. Get ananın yanına.
- Yox..
- Yox?
- Mən.. Mən burada qalmaq istəyirəm.
Əli göz ucu Aylaya baxıb gülürdü.
- Əli qabağa bax başını aşağı sal.
- Bağışlayın Cavad bəy.
- Ayla..
- Cavad ata xahiş edirəm.
- Ata? Yaxşı.. yaxşı qızım.. qızlar mənilə gəlin ikinizdə .
Otağa girən kimi Cavad bəy qaşlarınmı çatıb qızlara baxdı.
- Hə, gənc xanımlar... eşidirəm.
- Ata mən bilirəm günahkaram
- Hə günahkarsan. Sənə dedim ki, nəsə varsa denən. Sənsə gizlətdin. Indi Əli ailəsinə nə deyəcək.
- Cavad ata..
- Ayla qızım səni günahlandırmıram.. sən uşaqsan bu dəlilərə baş qoşma. Sənə sadəcə bir sual verəcəm. Amma düz cavab ver.
- .....
- Əli ilə evlənmək istəyirsən?
- Istəyir istəyir..
- Sən sus səndən soruşmadım. Sənin hesabını sonra alacam..utanma qızım denən..
- Şey mən.. mən
Ayla əlini üzünə tutub ağlamağa başladı utancdan..
- yaxşı qızım.. ağlama.. Narahat olma başa düşdüm.. gedə bilrəsən. Ananla mən danışaram.
Ayla otaqdan qaçaraq çıxdı.
- hə.. Firuzə xanım. Eşidirəm.
- ata mən.. bağışla, bilirəm başını önə əydim. Sözünü tapdadım, amma onu sevirəm. çox sevirəm. Bağışla..
Firuzə də ağlamağa başlayınca Cavad bəy yerindən qalxıb onu qucaqladı.
- dəl qız.. Mən sadəcə səni xoşbəxt görmək istəyirəm. sən mənə qarşı çıxmadın. Sən öz sevginin arxası ilə getdin. Mənim tərbiyə verdiyim qıza da yaraşan bu idi. Sevdiyinə sahib çıxmaq.
- Yəni küsmədin mənə.
- Küsdüm..küsdüm amma mənə demədiyinüçün küsdüm..
- Sənin mənə elədiklərini qarşısında mən..
- Firuzə.. yetrə artıq. Ata ilə övlad arasında heç vaxt haqq hesab olmaz. Sənin xoşbəxtliyin mənim bu günə qədər elədiklərimin bədəli olsun. əgər sən xoşbəxtsənsə demək mənim sənə qoyduğum