şans var
- Nəymiş o.
- Maşınla Kənanı əzmək.
- Nə?!
- O zaman o ağlını itirər və mənimlə evlənməyə razı olar. Gülmə düz deyirəm. Atasına qarşı çıxır, amma bəzən elə inadçı olur ki, atası belə onun yanında heç kim olur.
- Nə qəddar imiş bu adam.
- Nəysə.. sən getdin miqrasiyaya.
- Hə getdim. Yenə bir aylıq izn verdilər.
- Niyə belə edirlər anlamıram. Yəqin İrandansan ona görə .
- Nə bilim. Türkiyədə hər şey belədir. Qayda qanunla.
- Hə, elədir.
- Firuzə, heç demədin necə oldu bura tək gəlib çıxmısan. Ailən, atan anan..
- Bizi gözləyirlər şöbədə.
- Söhbətdən qaçma. Mən elə bilirdim biz yaxınıq.
- Çıxış mətnini yazmışam. Ömər dünən tapşırmışdı.
- O Ömər də öz işini görməmək üçün gələnə gedənə iş tapşırır. Yenə başımı qatma.. Elə mühafizəkar ölkədə, qapalı yerdə ailəndən qopub necə gəlmisən.
- Dedim axı, atam xarici ölkələrlə işlədiyi üçün İranda yaşamırdıq. Tez tez müxtəlif ölkələrə səfər edirdik. O da müasir adamdır. Öz həyatımı qurmaq istəyirəm dedim və buraya gəldim. Buradan isə bir müddət yaşayıb Amerikaya gedəcəyəm.
- Orada çətin səni qəbul edələr.
- Şansımı yoxlayacağam.
- Yaxşı, yaşamaq üçün evi neynədin?
- Tapmışam.
- Yəni bizimlə qalmamaqda inad edirsən
- Ayşə xahiş edirəm.
- Çox tərssən çox. Qızım ağlın İrana getməsin, buralar təhlükəlidir. Hələ qadın üçün.. Allah uzaq eləsin gecəylə başına oyun açarlar xəbəri olan olmaz.
- Yox artıq. Fəlakət kimi qızssan.
- ÖZün bil. Mən sənə görə deyirəm.
- Çox danışdıq. Gəl, gəl gedək.
*****
- Mən gəldim.
- Ooo Kənan bəy.. siz şirkətə təşrif buyurdunuz yəni?
- Sənə də salam ata.
- Salamlıq bir şey yoxdur ortada. Yenə qəzetlərin ilk səhifələrini bəzəmisən. Səhər səhər iştahımı açdın. Al bax
- Mmmm olduqca yaraşıqlı düşümüşəm.
- Allahım... yaraşıqlı deyir hələ. Oğlum 30 yaşına gəlmisən gecə aləmlərindən qız arxasına düşməkdən xilas olmadın.
- Şşşşş o qədər də yox. Mən qız arxasınca düşmürəm. Qızlar mənim arxmaca düşür, hətta qollarıma düşür. Hətta yatağıma...
- Sus!