Neynəməliyəm ki, başqa. Məhkəməyə verəcəksinizssə..
- Nə? Məhkəmə? Səncə bu qədər bəsit biriyəm.
- ....
- Məhkəməyə verim sən də sayəmdə məhşur olasan?
- Nə məşhuru?
- Yox bu qədər də asan deyil..
- Başa düşmədim, neyləməliyəm ki?
- Hmm.. nə bilim düşünək görək günahını necə yuya bilərsən.
- ....Nə günahı? Məni buna siz məcbur etmişdiniz.
- Nə günahı? Yaxşı sualdır. Mənə rədd cavabı vermək bir, əl qaldırmaq iki, üstəgəl bu qədər müddətdə şirkətimdə gözümün önündə məni dolamısan.
- Dolamaq? Dəlisiniz mən niyə sizi dolayım.
- Dəlisiniz? Yox qızım, sənin başına yüz faiz daş düşüb. Bu qədər cəsarət. Təqdir etdim. Amma mənə keçməz.
- Kənan bəy.
- Sus! Mən sözümü bitirmədim.
- Mənə əmr etməyin.
- Sənin rəhbərinəm.
- Deyilsiniz. Bir mən bu şirkətin ştatl işçisi deyiləm ki, rəhbərim olasınız, iki belə olsa belə bu məni təhqir edə biləcəyiniz mənasına gəlmir.
- Mənə bax, cinbala, özünü burada qəhrəmanlıq nümunəsi kimi göstərmə. Sizi mənim qədər yaxşı tanıyan olmaz. Baxdım işlərinə. İrandan yox İraqdan olsan belə mənə fərq etməz. Hamınız eynisiniz. Sənin cəzanı düşünəcəyəm. İndi get, sabahdan işə gəlirsən, amma ictimaiətlə əlaqələrə yox.
- Hara bəs?
- Sabah bilərsən. Indi get.
Firuzənin otaqdan çıxması ilə Kənanın oturacaqdan qalxıb pəncərə önünə keçməsi bir oldu.
Fərqli deyiləsn sən də. Özünü saf kimi təqdim etsən belə mən görərəm. Heç də saf birinə bənzəmirsən. Zamanla sənin iç üzünü hər kəs görəcək. Özün arxamca düşəcəksən. Yalvaracaqsan mənə... görərsən...Bu adam dəlidir nədir? Neçə gündür dəlilər kimi məni axtarır indi də deyir get sabah da işə gəl. Elə bu? Buna görə, məni axtarırdı. Olmasın ictimaiətlə əlaqələr olsun başqa şöbə əsas odur işimdən olmayım. Səfeh adam..buna da şükür. Mənim qorxmağıma dəyməzmiş.
Səhər açılınca hər kəs kart vurub şirkətə daxil olurdu. Firuzə hələ təcrübəçi olduğundan digər təcrübəçilər kimi adını qapıda yazdırıb şöbəyə buraxılış alırdı. Lakin bu gün hər şey fərqli oldu. Firuzə qapıya mühafizəçiyə