ilə addmlayıb düz ictimaiətlə əlaqələar şöbəsinə getdi. Hər kəs ağzı açıq halda onu izləyərkən o heç kimə əhəmiyyət vermədən artıq işinə başlamışdı.
- Vay vay. Firuzə xanım..
- Çəkil Ayşə, əsəbiyəm onsuz. Bütün hirsimi səndən çıxaram.
- Ey ey.. unutma. Sən artıq bir xadiməsən. Danışığına fikir ver. Elə eləmə ki, ilk gündən şikayət edim qovsunlar səni
- Nə?
- Karsan?
- Nə dedin sən?
- Dedim qovulmaq istəyirsənsə..
- əlbəttə, qovulmaq..bunu necə düşünə bilmədim.
- Nəyi?
- Çəkil Ayşə.. bir işə yaradın sonunda.
Firuzənin ağlına ideya gəlmişdi və onu gerçəkləşdirmək üçün bir başa Kənanın otağıa doğru irəlilədi. Qapını döyüb “gəl” sözünü eşidincə içəri keçdi.
- Buraları təmizləməliyəm.
- Indi iş görürəm. Işdən sonra edərsən.
- Mənə indi tapşırılıb.
- Mən də dedim ki, işdən sonra qalıb təmizləyərsən get!
Firuzə Kənanın sözünə əhəmiyyət vermədən otağı təmizləməyə başladı.
- Qızım səninlə deyiləm! Ağıldan kəmliyin var?!
Kənan qalxıb Firuzəyə tərəf gələrkən Firuzə bilərkdən sabun dolu suyu onun üzərinə aşırtıdı.
- Ay, bağışlayın. Bilməyərək oldu.
- Sən! Sən neynədin! Heç bilirsən bunu qiyməti neçəyədir. Bu pencəyi sənin nəslin ömrü boyu işləsə ala bilməz. Başı xarab.
- Eee təhqir etməyin. Bilməyərk oldu dedim də. Həm bu nə pencəkdir ki, qondarma yaponların tikilişi. Guya biz görmürük nədir. Varatnikinə baxan bilər.
- Ağıllı ağıllı danışma. Indi mən bunu səni əmək haqqına yazım sən də bax. əmrlərimə qarşı çıxma artıq. Qurtuluşun yoxdur. Indi get. Axşam işdən sonra qalıb buraları silib süpürərsən.
Axşam olduğunda hər kəs evinə gedirdi. Firuzə isə əlində tmizlik əşyaları Kənan bəyin otağına gəldi yenidən. Heç kim olmadığından gülümsəyərək təmizlik işinə başladı. əmin idi ki bu gecə onun bu şirkətdə çalışdığı son gecə olacaq.
- Hə Firuzə, indi sənə iki işi görmək lazımdır. Bir səs yazısını tapmaq, iki buraları o ki, var “təmizləmək.”
Firuzə nə qədər rəfləri axtarsa da səs yazısını tapa bilmədi. əsəbdən otağı alt üst edib bütün sabunlu