ələ bəlkə də daha yaxşı. Bax o təklifimi qəbul etsən bütün bu kabus bitər. Qəbul edirsən?
- Səs yazısını və görüntüləri də verəcəksiniz?
- Hə.
- Söz?
- Söz...
- Onda təklifinizi eşidirəm.
Firuzə gülümsəyərək Kənan baxırdı. Nəhayət ki, bütün bu hadisələrin unudulması və hər şeyin normala dönməsi üçün hər şeyi qəbul edərdi. Kənanın ağzının açması ilə isə üzündəki gülüş dondu.
- Təklifim budur. Bir gecəni mənimlə keçirdirsən.....Nə deyirsən? - Cavabını gözləyirəm.
- Demək cavabımı gözləyirsən. Yaxşı...o zaman əllərimi buraxda normal tərzdə danışaq bu məsləni.
- Mmmm sevdim bu fikri, bax belə ağıllı ol..
Kənan Firuzənin qolunu buraxdı, Firuzə bir iki addım geriyə addımlayıb ətrafını süzdü.
- Nə oldu? Nə fikrə getdin.
- ....
- Nə axtarırsan?
Firuzə kənarda dayanan güldanı görüncə ona doğru yaxınlaşdı.
- Hara? Ey.. dur! Dur! Neynirsən.
- Al sənə gecə!
Kənan başını əydiyindən güldan divara dəyib cilik cilik oldu.
- Başın xarab olub sənin? O mənə dəyə bilərdi.
- Dəyməsi üçün atmışam. Səni öldürərəm. Eşidirsən öldürərəm. Nə cürətlə mənə səninlə birlikdə olmağı təklif edirsən.
- Demək xadimə olmağı üstün tutursan.
- Səninlə eyni havanı almaq belə ürəyimi bulandırır. Bir ömür boyu xadimə kimi qalaram daha yaxşı.
- Məni inada mindirmə. Inan sənin üçün zərərli olar.
- Heç vaxt. Eşidirsən heç vaxt.
Firuzənin otağın qapısını çırpıb getməsi ilə Kənanın stola təpik vurması bir oldu.
- Sən görərsən. Səfeh qız. Kiminlə oynadığının hələ də fərqində deyil. Yazıq....
***
- Qızım?
- Gəlin Səlma xanım.
- Burada niyə oturmusan?
- Bir az hava almaq istədim.
- Neçə gündür solub gedirsən. Can balam. Niyə məcbur edirsən özünü, ərizəni yaz çıx da.
- Necə yazım? Hər şeyi bilirsiniz. Məni ölkədən çıxartdıracaq.
- Yad yerə getməyəcəksən ki, bu zülmü çəkməkdənsə öz ölkənə, ailənin yanına gedərsən.
- Olmaz. Gedə bilmərəm.
- Niyə?
- Elə. Gedə bilmərəm vəssalam. Çarə buradan qaçmaqdır.
- Necə yəni?
- Sabah bazar günüdür. Iş yoxdur. Sabah