! Atan var qarşında! Danışığına fikir ver!
- Nədir ata? Xoş gəlməyən nədir? Bu həyatın qanunudur.
- Mən anlamıram, bu gün, sabah mən bu holdinqi sənə həvalə edəndə neynəyəcəksən. Mən yoruldum artıq sənin arxanca zibillərini toplamağa. Ömrüm boyu çalışıb vuruşmuşam ki, sənə ömrünün sonuna qədər bəs edəcək var- dövlət, ad- san qoyum. Sənin elədiyinə bax. Mən səni özümüzə layiq bir adamın qızı ilə evləndirmək istəyirəm. Sən belə elədikcə kimə ağız açım bimlirəm.
- Ata sən narahat olma. Əlini hansı qızın üstünə qoyursa qoy o qız bir saatın içində ovucumda olacaq. Bax gör. Həm səndə bu ad san bu var dövlət varkən heç kim səninlə qohum olmaqdan imtina etməz. Mən anormal olsam da şikəst olsam da sənə öz qızlarını qızıl məcməyi də təqdim edərlər.
- Mənimlə söz güləşdirmə. Bezdim artıq hər gün qəzetlərlə dava eləməkdən.
- Eləmə o zaman.
- Eləmə? Eləməyim elə? Mən eləməyim hər gün boy –boy şəkillərin dərc olunsun. Oğlum heçmi düşünmürsən özünü. Bu gün sabah ailə quranda övladların olanda necə olacaq.
- Vallah mən ailə qursam belə əməllərimdən əl çəkən deyiləm. Qəbul edən belə edəcək.
- Kənan getmə! Otur yerinə!
- Başım çatlayır, otağımda istirahət edəcəyəm.
- Kənan dedim! Of off!!
- Sağol ata!
Kənan otağından çıxan kimi əlinə kağızlar tutmuş qıza dəydi. Qız əlindəkiləri yerə töksə də ona əhəmiyyət vermədən katibəyə bir iki tapşırıq verib içəri keçdi.
- Heç üzr də istəmədi.
- Fikir vermə. Görünür atasının qəzəbinə tuş gəlib. Səhər şəkilləri qəzetdə dərc olunub. əminəm ki, Sinan bəy danlayıb yenə. Sən əhəmiyyət vermə. Yaxşı qutardın. Dönüb bağırada bilərdi. Ver mənə kağızları get sən, mən sənə imzalatdırıb gönədərəm.
- Hə yaxşı olar. Çox sağolun Selma xanım.
- Buyur qızım.
Kənan otağından çıxıb qadına bağırmağa başladı. Hər ikisi çağın vəziyyətdə onu izləməyə başladılar.
- Bu zəhrimar telefon niyə işləmir? Mən gərək sənin ayağına gələm!
- Bağışlayın Kənan bəy. Mən.. mən dedim dünən, amma
- Amma, amma,amma bezdim sizin bu ammalarınızdan! Nə