. Amma bu göz qamaşdıran daşqaşla bəzədilən oyunbağı Firuzə üçün boyuna keçirilən halqadan başqa bir şey deyildi.
- Çox sağol, əziyyət çəkmisən, amma mənə lazım deyil. Sənin itin deyiləm bunu boynuma salıb sənə tabe olam.
- Başa düşmədim.
- Başa düşülməyən bir şey yoxdur. Hədiyyəni qəbul etmirəm. Neynəməyə çalışırsan sən? Bu hədiyyə, dost olmaq təklifi, restoranı bağlatmaq. Nədir dərdin?
- Sadəcə sülh bağlamaq istəyirdim. Amma bəyənmədinsə başqa bir şey düzəltdirərik. Bu dəfə sənin zövqüncə olar.
- Hələ də anlamamaqda inad edirsən. Istəmirəm. Başa düşürsən.. istəmirəm. Səndən heç nə istəmirəm. Mənə sadəcə pasprotumu ver.
- Məni bəyənmirsən?
- Allahım mənə səbr ver. Bəyənmirəm...oldu? ver pasportumu.
- Yuxunda.
- Nə?
- Nə zaman ki, mənimlə yola gedəcəksən o zaman alarsan pasprotunu.
- Sən söz vermişdin amma..
- Nə olsun. Sən də söz vermişdin. Amma üstündə dayanmadın. Elə ona görə də sabah qaldığın yerdən davam edəcəksən. Nə zaman ki, dostluğumu qəbul edəcəksən bax onda da verəcəyəm istədiklərini.
- Allahın bəlası...
- Mən də şad oldum tanışlığımıza...
- Mən bilirəm necə qurtulacağam səndən.. görərsən.
Firuzə masadan qalxıb çıxışa doğru irəliləsə də Kənan içkisini əlinə alıb hirsindən içməyə başladı.
Buna bax hələ. Guya hədiyyəyə etriaz etməklə mənə tərslik etməklə fərqli olduğunu göstərir. Demək sənin gözün daha yuxarılardadır. Taparam bir yol.. get bir həftə xadimə işlə də ağlın başına gəlsin. Yalvara yalvara üstümə gələcəksən. Axmaq qız. Səfeh...
***
- Kənan..
- Hmm
- O qız... görünmür heç
- Hansı qız?
- Firuzə.
- Ay da.... nə istəyirsən o qızdan. Sən get özünə başqa birini tap onu unut.
- Niyə? Yoxsa onu da ələ keçirdin.
- Nə zənn eləmişdin.
- Yalan deyirsən.
- Sənə yalan borcum yoxdur.
- Onda üzümə bax de.
- Onur gördüyün kimi işlər var. Vaxtımı o qıza görə alma.
- Axı..mən onun.. mən fərqli olduğunu düşünmüşdüm.
- Gördüyün kimi deyilmiş
- Bəs onda niyə hələ də xadimə kimi işləyir.
- Şey....nə bilim. Özü istədi.
-