kimi. Bax onda mən də bilirəm neyniyəcəyəm. Kənan artıq Firuzəyə dəyib dolaşmırdı. Firuzə isə öz şöbəsinə dönmüş, pasportuna qovuşmuş işini davam etdirirdi. Kənanla qarşılaşmamaq üçün isə əlindən gələni edirdi. Amma bu günlər ərzində hər gün iş masasına onun adına güllər gəlirdi. Firuzə ilk başda əhəmiyyət verməsə də güllər evinə qədər gəlincə göndərənin kimliyini bilmək istəyirdi. Güllərin üzərində isə hər gün eyni sözlər yazılırdı. “bu gün dünənkindən daha gözəlsən” Gül və ismarıc Firuzənin iş vaxtı gəldiyindən artıq bu adamın işdən olduğundan şübhələnmişdi. Şöbədə Ömərin baxışlarını hiss etmişdi, amma onun göndərəcəyi tərz çiçəklər deyildi. Bəlliydi ki, güllər olduqca dəyərlidir. Ömər isə burada hamı kimi maaşa çalışan işçidir. Günlər keçdikcə güllərin gəlmə vaxtı sxılaşırdı. Otaqda artıq yer yox idi. Ömər də güllərin haradan gəldiyini maraqlanınca ondan olmadığı da bəlli oldu.
- Yenəmi? Bezdik artıq.
- Nədir xoşuna gəlmir?
- Gəlmir xanım. Niyə gəlməlidir ki? Bura iş yeridir yoxsa gül dükanı?
- Ayşə qısqanma.
- Kim mən? Sənin nəyini qısqanacağam. Allah bilir hansı gül mağazasının önündən keçmisəndə gül satan bəyənib səni.
- Ha ha çox zaraftcılsan.
Ayşə Firuzəni günlər boyunca qıcıqlandırmağa çalışsa da ona heç nə alınmırdı. Firuzə diqqət çəkməmək üçün səsini çıxarmaz başını salıb işini görürdü sadəcə.
- Firuzə xanım.
- Bəli, mənəm.
- Bu güllər sizədir.
- Yenəmi? Ayda...bu gün artıq beşinci dəfədir. Kimdən olduğunu bilmirsiniz.
- Bizə sadəcə çatdırılmaq tapşırılıb.
Firuzə gülün üzərindəki notu tapıb oxumağa başladı. “sənin üzünə bir təbəssüm qondurmaq üçün lazım gəlsə dünyanın bütün güllərini ayağına tökərəm.”
- Nə o? Yenə gül dükanında işləyən sevgilin göndərib.
- Ayşə get başımdan, əsəbimi səndən çıxmayım.
- Ay, çox qorxdumm.
- Ay qız get başımdan.....bu da məndən dəli çıxdı. Allahım bunları gönədərən kimdir axı. Dəli olacağam. Bircə bu çatmırdı. Kimsən sən? Kimsən?
***
- Kənan bəy tapşırığınız yerinə yetirildi.
- Hamısı qırmızı