əsəblərimi tarıma çəkmə!
- Mənimlə əlləşməkdən əl çək. Mən həyatımı yaşayıram. Sən isə o həyatın heç kənarında küncündə yoxsan. Qarşıma çıxma. Rəhbərimsənsə özünü rəhbər kimi apar. Indi icazənlə.
- Axşama gəlmə.
- ....
- Səni orada görsəm məndən incimə.
- Kimsən sən. Nə haqla?
- Elə bilmə sənə vurulmuşam. Sadəcə istəmirəm səni görmək.
- Onda gözünü yumarsan. Çəkil.
- Tonuna fikri ver dedim.
- Məcbur etmə sən də.
Kənan əsəbindən maşına oturub oradan uzaqlaşdı. Hirsindən rula vururdu.
“bu nə cürət, bu nə cəsarət. Bu qız özünü nə sayır belə. Sən hələ də fərqinə varmamısan kiminlə oynayırsan. Çox maraqlı idi mənə kiminlə gedirsən hansı cəhənnəmə gedirsən. Amma özünü elə ağırdan satma da heş olmasa. Elə mənə idi təkcə nazın? Amma demişəm də.. sən arxamca sürünəcəksən. Həm də eşşək kimi sürünəcəksən. Bax onda mən sözümü deyəcəyəm Firuzə xanım.”
***
Məkan ala qaranlıq olsa da qurulan işıqlardan simalar aydın görünürdü. Onur tez- tez qapıya boylanır Firuzəni gözləyirdi. əlində içki qədəhi ilə daanmadan içirdi. Qapıdan gələn Firuzə olmasa da Onurun təəcübünə səbəb olmuşdu.
- Bəs sən gəlmirdin?
- Onur əl çək, əsəbiyəm.
- Nə oldu yenə atanla atışdınız?
- Nə içirsən. Qarson mənə daha sərt bir şeylər ver.
- Bsmillah hələ gecə başlamayıbe..
- Nə oldu? Hələ gəlməyib?
- Kim?
- O?
- Firuzəni deyirsənsə yox. Niyə soruşdun?
- Nəyimə lazımdır Firuzə.. Mən Nazanı deyirəm.
- Ooo o çoxdan buradadır. Səni də soruşdu. ..... hop hop yavaş... yenə başladın içki şüşəşində batmağa.
- Qarışma.
Kənanla Onur söz güləşdirərək danışdıqları müddətdə Firuzə artıq gəlmişdi. Qara, olduqca qısa əlbisəsi, dekolte sinəsi, uzun zil qara saçları qarabuğdayı bədəninə yaraşmışdı. Alaqaranlıq məkanda göz qamaşdırırdı.
- Aman Allahım mən ölmüşəm cənnətdəyəm.
- Nə olub?
- Kənan, bu qızı əldən qaçırsam kişi deyiləm.
- Onur nə sayaq....Ff...ff...ffiruzə?
- Hə məncə də Fff.fff.ffiruzə?- Salam..
- ....
- Salam dedim....
- .....
- Ey yaxşısınız?
- Fffff Firuzə?
- Buyurun