yaxınşladıqca Firuzə ürkməyə başlamışdı. Geri addım atıb “mən ən yaxşısı bir az təmiz havaya çıxım” deyib çantasını əlinə alıb çıxışa doğru gedirdi.
- Yaxşı, sən deyən olacaq aparacağam səni evə söz. Amma gəl əvvəlcə buranın eyvanını da göstərim. Mənzərə superdir.
- Yox istəmirəm.
- Amma məni ncidirsən. Güvənmirsən mənə? Qorxmursan?
- Yox, qorxmaq deyil...
- Onda gəl. Beş dəqiqə ilə heç nə olmaz.
Firuzə qarşısındakı adamın içkili olduğunu, onsuzda ona söz çatmadığını görüb razılaşdı. Eyvanda adamlar olduğundan daha da ürəklənirdi. Gedərkən geriyə dönüb bəlli etmədən Kənan olan tərəfə baxsa da gördüyü mənzərədən lap əsəbiləşmişdi. Hər kəsin içində rəsmən öpüşürdülər.
- Abırsız.. şorgöz, utanmaz.
- Ay can..
- Şey.. hava təmiz havaya çıxaq.
Eyvanda iki nəfər dayanıb söhbət edərkən onur nədənsə başı ilə onlara içarə edərək getmələrini göstərmişdi. Firuzə bunu görsə belə az əvvəl göz önündə olan mənzərədən hələ ayıla bilmirdi. Məhəccərə söykənib içəriyə baxırdı. Kənan ilə qadının çıxşa doğru birlikdə getdiklərini gördü.
- Firuzə?
- Hə.. bağışlayın eşitmədim.
- Çox gözəlsən. Hələ ilk gündən bunun fərqinə varmışdım. Kənana da demişdim.
- ....
- Heç nə deməyəcəksən.
- Çox sağolun nə deyim.
- Firuzə...
- Bəli..
- Məndən qaçma..
- Onur bəy, içkilisiniz nə elədyinizi bilmirsiniz. Uzaq dayanın.
- Uşaqlıq eləmə. bəsdir bu qədər naz. Eşitməmisən türklərdə belə bir deyim var “Fazla naz aşık usandırır.”
- Eşitmişəm, amma nə siz aşiqsiniz nə mən naz edirəm. əlinizi belimdən çəkin. Yoxsa qışqıracağam.
- Nə verib kənan sənə hə?
- Nə?
- Nə veribsə denən qat qat artığını verərəm. yetərki mənə təslim ol.
- Buraxın məni! Çəkin əllərinizi üzərimdən.
- Məni dəli edirsən.
Onur onu kencə sıxışdıraraq nəfəsini boynunda gəzdirməyə başlamışdı. Firuzənin qurtarıcısı çanta u dəfə də işə yaramışdı. Möhkəm zərbə ilə çantada olan parfüm şüşəsi olduqca müsbət təsir etmiş onur başını tutub kənara çəkilmişdi. Səsinə hamı ətrafına toplaşanda Firuzə yavaşca aradan