- Kənan bəy.
- Gəl. Dediyimi elədin.
- Bəli elədim.
- Əla.. qarşılığını alacaqsan.
- Çox sağolun..
- Gedə bilərsən...ya da dayan. İnandı? Yəni üz mimikası necə idi.
- Əvvəl inanmadı amma sonda ağlına şübhə düşdü.
- Gözəl...get indi. Lazım olanda çağıracağam.
- Oldu..
- Hə, Firuzə xanım. Xanımlar üçün əsas odur ki, ona özəl olduğunu hiss elətdirəsən. Sən yavaş yavaş düşəcəksən tələmə.. az qalıb.. lap az...
***
- Ömər sən əminsən ki, Sinan bəy məni də çağırmışdı. Eləcə sən danışdın. Mənim danışmağıma ehtiyac qalmadı.
- Mən nə bilim. Adam səni də çağırmışdı.
- Hmm..maraqlıdır. heç mən tərəfə belə baxmadı. Görəsən niyə çağırmışdı ki?
- Işlər çoxdur, bunlar boş şeydi. Gəl gedək.
Firuzə yeni layihə üzərində çalışmağa başlamışdı. Bu müddət ərzində Kənan Firuzəni inandırmağın yollarını axtarırdı.
- Səlma...firuzəni çağır gəlsin.
- Baş üstə Kənan bəy.
Firuzə departmanet işçiləri ilə iclasdaydı. Yeni layihənin təqdimatı üçün hazırlıqlara başlamışdılar. Səlmanın qapını açması ilə hamı o yönə döndü.
- Bağışlayın böldüm. Zəng vurdum, amma açan olmadı. Kənan bəy Firuzə xanımı çağırır.
- Firuzə, tez gəl.. bilirsən itirəcək zamanımız yoxdur.
- Oldu.. 5 dəqiqəyə gəlirəm.
- Aman.. tələs sevgilin əsəbləşər sonra.
- Ayşə xanım iclasa dönün..
Firuzə Səlma ilə kənanın otağına doğru irəliləyərkən, Səlma gözaltı Firuzəni süzürdü.
- Səlma xanım, nə olub?
- Mən səndən soruşum? Səhv başa düşmə. Amma sənə görə narahatam. Bu adamın sakitliyi xeyrə əlamət deyil.
- Can. Narahat olmayın. Mən bilirəm neynirəm.
- Elə deyirsənsə elə olsun. Keç içəri. Səni gözləyir.
Qapının döyülməsi ilə Kənan ayağa qalxıb özü qapını açdı. Gülər üzlə firuzəni qarşılayaraq içəri dəvət etdi.
- İclasımız var, nə deyəcəksinizssə tez olun xahiş edirəm.
- Nə oldu yenə sizə keçdik.
- Şirkət daxilində belədir.
- Yaxşı.. düz deyirsən. Axşam aharasa gedək? Səni çox sevdiyimbir yerə aparım.
- Hara?
- Gedərik görərsən.
- Gələcəyəm amma bir şərtlə.
- Nə istəsən.
- Ünvanı