n keçsə də bu günlər ərzində Kənandan səs çıxmaması Firuzəni düşündürürdü.
- Of Firuzə of. Büynin onsuzda dolu idi problemlərlə indi də bunu düşün dur. Küsüb cəhənnəmə kessün. Sənə nə Kənanın küsməsindən. Özü bilər. Yalançının öndə gedənidir. Kim küssə də o küsməz....offff....beynim dayanacaq indi.. ya..ya doğrudan sevirsə? Onda necə? Yox..yoxe yox ola bilməz kim kim Kənan heç sevə bilməz. Niyə ki? Bəyəm mən buna layiq deyiləm ki? Layiqəm də sevən adam doğrudurmu bax orası artıq müəmmalıdır.
- Nədir indi də öz özünə danışırsan?
- Ayşə, əhvalım yoxdur, dəymə mənə.
- Ay can...nə olub??
- Ayşə..
- Sevgilinlə dalaşmısınızssa denənə gedim təsəllisini verim.
Firuzə gözlərini süzərək masadan qalxıb çıxmaq istəyirdi ki, Ömərlə üz- üzə gəldi.
- Hara belə?
- Hava alacağam.
- Iclas?
- Hələ hamı gəlsin işinə.. ona kimi gələrəm.
Liftin qabağı dolu olduğundan Firuzə pillələrlə düşməyə başladı. Kənanın otağının olduğu mərtəbədə ayaq saxlayıb qapıya tərəf boylandı. Səlma xanım orada idi. Gah irəli gah geri addım atırdı. Səlma onu görən kimi yanına çağırdı.
- Nə yaxşı gəldin?
- Hə, bağçaya çıxmaq istəyirdim. Dedim sizə də baş çəkim. Necəsiniz?
- Mən yaxşı, sən necəsən?
- Yaxşı...
- Sözlü adama oxşayırsan.
- Kim?
- ....
- Mən?
- Yox... nə sözü. Eee? Necəsiniz?
- Hm...dedim axı yaxşıyam..
- Hə..doğrudan..dediniz
- Aha dedim.. Mən yaxşıyam, amma sən deyəsən yaxşı deyilsən.
- Bir söz soruşacağam.
- Ha...gəldik əsas məsələyə. De görək. Yazıqdır içində axlama qıvrına qıvrına qaldın.
- Şeyyy... Kənan... yəni Kənan bəy. Bu iki gündə əhvalı necə olub.
- Normal...
- Normal? Yəni? əvvəlki kimi.
- Necə yəni?
- Yəni...əvvəlki kimidir.. yenə şorgözlük, tənbəllik edir.
- Aaa elə yox.. adamın allahı var neçə vaxtdır nə adı qəzetlərdə çıxır nə də işə gəlməməzlik etmir.
- Elə? Yəni bu yaxşıdır?
- əlbəttə yazıq Sinan bəy axır ki, neçə vaxtdır əsəbiləşmir. Niyə soruşdun ki?
- Heç.. elə belə..
- Firuzə? Sən elə belə soruşmarsan? Nə olub? əgər gizli deyilsə