n çıxıb getmişdi. Kənan isə düz yollandı Firuzənin çalışdığı otağa. Hər kəsin içində girib onu çölə çağırsa da Firuzə başını qaldırmadan, “işim var” deyib əhəmiyyət vermədi. Kənan isə qolundan tutub zorla bayıra çıxartdı.
- Ey, neynirsən? Nə haqla? Hamının yanıdna özünü göstərirsən
- Sus. Artıq sən danışmırsan. Bu vaxta qədər qəlbimi qırdın bundan sonra icazə verməyəcəyəm. gəldim deyəm axşama hazır ol. Işdən sonra yeməyə gedirik
- Hmm.. belə de. Deyəsən axırıncı yeməkdə doymamısan.
- Yox. Doymadım. Ona görə hazırlaş. Amma açıq saçıq geyinmə bir nənəm var, vallah üzünə baxmadan oxlova keçər.
- Nə? Nənə?
- Hə, səni axşam ailəmlə tanış edəcəyəm. Demirdin sübut elə. Mən də eləyirəm.
Kənan getmişdi.. Firuzə isə ağzı açıq halda onun ardınca baxırdı.
Bu adam dəli olub. Vallah billah dəli olub....Firuzə Kənanın sözünə əhəmiyyət verməyərək evinə yollandı. Evə təzəcə girmişdi ki, ardınca qapı çaldı.
- Sən? Yox daha..sən doğrudan ağ elədin.
- Tez ol. Gözləyirəm. Vallah nənəm onu gözlədənləri də qapıda oxlovla qarşılayır.
- Kənan, get özünü dola. Çıx get.
- Dayan bağlama. İstəmirdin sübut. Al sənə sübut. Səni ailəmlə tanış edəcəyəm. Beləliklə niyyətimin nə qədər ciddi olduğunu görərsən.
- ...
- Elə baxma. Tez ol. Özü də dediyim kimi bir az örtülü geyin. Düzdür sən heç vaxt geyimdə abartılı olmamısan, amma mən yenə də deyim.
- ....
- Tez ol!
- Mən gəlmirəm.
- Firuzə, inan mənə atıb çiynimdə apararam. Bilirsən ki, eləyərəm.
- Gözlə onda.
- Ay sağol, bax belə. Söz güləşdirmə. Yola gəl.
Firuzə qapını bağlayan kimi gülümsəməyə başladı.
- Bu adam dəlidir, amma sözünün də əridir. Oy nə qəşəng ifadə oldu. Hii gecikdim....hmm.. indi mən nə geyinim. Bunu geyinsəm deyəcək gəlmək istəmirdi , amma geyindiyi paltar bundan xəbər vermir. Çox sadə geyinsəm ailəsinə qarşı hörmətsizlik olar. Eeeee... mən nə geyinim indi. Artıq on dəqiqə idi ki, Firuzə nə geyinəcəyini qərar verə bilmirdi. Qapının döyülməsinə üznüdəki gülüşü tam ciddi formaya çevirib açdı.
- Bu