nədir. Necə yola salmışdım eləsən.
- Mənim tələsəcək yerim yoxdur. Nədir 2 dəqiqə gözləmədin.
- 2 dəqiqə? Yaxşı... sənin gözlətmə anlayışını artıq görmüşəm. mənə başqa çarə qoymadın.
- O nə deməkdir?.. ey nenyirsən.. ey burax.. Kənan qoy yerə məni!
Kənan Firuzəni aldığı kimi çiyninə aşırıb maşına gətirdi. Ön oturacağa əyləşdirib özü də sükan arxasına keçdi.
- Heç olmasa imkan verərdim əynimi dəyişim.
- Bu da pis deyil. Gərək qoymazdım evə gələsən elə işdən aparardım.
- Sən dəlisən vallah. Nə deyəcəksən evdəkilərə? Salam biz gəldik?
- Hə, eləcə də deyəcəyəm. Salam biz gəldik.
- Yəni kim?
- Mən və sevdiyim qadın.
- Yox yox.. mən yüz faiz əmin oldum. Sən dəli olmusan. Başın havalanıb sənin.
- Firuzə! Artıq sus..
Kənanın səsinin tonuna Firuzə qapıya tərəf qısılaraq elə asta səslə danışmağa başladı.
- Nə qışqırırsan?
- Qorxutmaq istəmədim. Amma çox danışırsan. Məni tez qocaldacaqsan sən.
- Mən heç nə eləməyəcəyəm.
- Mənə bax qocalıb öləndən sonra başqa birinə ərə getmək yoxdur. O biri dünyadan gəlib onu da sni də öldürərəm.
- Nə? Bu dünyada qovuşduq qaldı o biri dünya.
- Qovuşacağıq. Bu gecə inanacaqsan.
- Nə bilim. Bəlkə sən heç məni valideynlərinlə tanış etməyə aparmırsan? Hə.. mən haradan bilim.
- Valideynlərim yox. Atam nənəm və bibimlə.
- Bağışla.. mən.. mən elə demək istəmirdim.
- Nəyi? Niyə üzr istədin ki?
- Heç..
- Firuzə?
- Heç nə..
Kənanın əyləcə basması ilə hər iksi ani olaraq önə gəldi.
- Ey yavaş
- Bir mənə əmr etmə. Iki mənə ey deyə xitab etməyin axırıncı dəfə olsun Kənan deyə bilərsən, əzizim də deyə bilərsən etiraz etməyəcəyəm. üç...niyə üzr istədin.
- Mənimlə şərtlə danışma.
- Firuzə söhbətdən yayınma. Nə bilirsən?
- Heç nə bilmirəm əl çək.
- Firuzə?
- Offfff bezdim.. hə bilirəm. bilirəm ki, ananla atan balaca olanda ayrılıb.. bu qədər. Sadəcə pis olmağını istəmirdim.
- Niyə?
- Elə...
Kənanın az vvəl üzündə yaranan əsəbdən heç nə qalmamışdı. Üzündə mülayim təbəssümlə firuzəyə tərəf dönüb bir daha niyə