nənə deyə bəhs etmisən.
- Oooo yooxx.. o özü elə dedi.. atamın anası deyincə elə fərz edib. Yoxsa mən.... sənə.... nənə.. ..heç elə şey olar. Firuzəm bu Fatma xalamdır. Demişimde oxlov məsələsi.
- Həə.. həə.. bildim. Fatma xala..
- Ay sağol. Qapıda qalacağıq elə.
- Sən hə. Qızım gəl içəri. Buna baxma sən.
- Aaa olmadı ki. Indi mən burada qalım.
- 5 dəqiqə orada qal. Cəzalısan. Gəl qızım sən. Keç içəri. Xoş gəlmisən.
- Xoş gördük. Kənan?
- O, cəzası bitsin gələcək.
- Yox gəlsin.
- Hmm. Yaxşı.. Firuzə qızıma dua et sən. Gəlin... sizi gözləyirik.
- Kənan.
- Bağışla sənə deməyi unutdum. Nənənmə he kim nənə demir Fatma xala.
- Aha yaxşı..
- Nə pıçıldaşırsınız.
Kənan və Firuzə hər ikisi birdən “Heç nə” deyincə qorxmuş uşaqları xatırladırdılar. Fatma xanım gözlərini qıyıb sonra gülümsədi.
- Ay mənim oğlum böyümüşdə evə qız gətirirmiş.. Fatma xalası yesin bunu gözünü burnunu.
- Fatma xala ayıb olur amma Firuzənin yanında.
- Ay nə ayıb olacaq. Hələ bezlə buralrda qaçmağın dünən kimi yadımdadır.
- Fatma xala heç bir xarizma qoymadın qalsın. Firuzə qulaqlarını yum. İndi sünnət bölümünə keçirik.
- Çox danışma. Sus! Qızım sən buna baxma. Mən bunu uşaqlığını görmüşəm desəm də o qədər yaşlı deyiləm.
- ....
- Yazıq qız. Dəhlizdə qalıb 1 saatdır. Gəl...
Fatma xanım Firuzənin qolundan tutub içəri gətirəndə masada əyləşən Sinan bəy şok vəziyyətində firuzəyə baxırdı. Baxışları hiss edən Firuzə sıxılaraq Kənana tərəf qısıldı. Kənan dönüb onun bu halına baxınca gülmək tutdu. Qorxmuş uşaqlar kimi Kənanın arxasına qısılmışdı. O vurub dağıdaram deyən qızdan əsər əlamət qalmamışdı. O getmiş yerinə balaca qorxmuş müdafiəyəyə ehiyacı olan bir qızcığaz gəlmişdi. Onun əlindən tutub önə gətirdi. Firuzə dili topuq vura vura salam verdi.
- Aa.aaxşamın xeyir.
- Axşamın xeyir qızım. Kənan xanım qızımız kimdir.
- Bizim şirkətin işçisidir.
Sinan bəyin cavabına Firuzə tutuldu. Kənan heç bir düzəliş etmədən masada əyləşən bibisi ilə də Firuzəni tanış etmişdi. Amma