a Firuzənin kim olmasını deməmişdi.
- Gəl qızım. Gəl yanımla əyləş. Bağışla bizim təəcübümüzü. Bu oğlan bu evə qız gətirməzdi də..
- əstafurulla.
Sinan heç nə demədən önündəki yeməyi yeməyə başlamışdı. Firuzə və Sinan bəydən başqa hamı deyib gülürdü.
- Qızım yeməyi bəyənmədin.
- Yox.. əladır. Hər şey çox dadlıdır.
- Dadına baxmamısan hələ necə dadlıdır deyə bilərsən.
- Eee Firuzə xanım, mənim Fatma xalam da sənin kimi qırımızıdır. Sözü üzə deyər. Amma sən ona çata bilmərsən.
Kənanın bu zarafatına hər kəs gülsə də Sinan bəy tam ciddiyyətini saxlamış və səssizliyini qorumuşdu.
- Sinan.. sən niyə danışmırsan.
- Sizə qulaq asıram da. Eee qızım. Danış görək. Xeyirdimi gəlmisiniz bura.
Firuzə heç nə demədən Kənan nəzər yetirdi. Kənan heç nə olmamış kimi yeməyini yeyirdi. Sanki Firuzənin qolundan tutub gətirən o deyilmiş kimi.
- Şey.. mən.. Kənan bəy dəvət etdi.. mən
- Sən də qəbul etdin.
Firuzə pərt olmuş halda başını aşağı saldı. Artıq udquna bilmirdi. Sinan bəyin baxışları bəs deyilmiş kimi indi də sözləri ilə Firuzəni əzməsi onun gözündən yayınmamışdı.
- Yox ata qəbul etmirdi. Mən zorla gətirmişəm.
- Hmm.. sən nə vaxtdan evə qız gətirirsən.
- Mən evə qız gətirmirəm. Firuzəni gətirmişəm ki, ailəmi tanısın.
- Hə.. hə əlbəttə yaxşı eləmisən. Ailə önəmli şeydir. Həm də çox. Bəs sənin necə.. qilən haradadır Firuzə? Irandadırlar.?
- Aa qızım İrandansan? Mən də deyirəm niyə türkcə təmiz danışmır. Səhv başa düşmə çox şirin danışırsan. Sadəcə türk olmadığın gözümdən yayınmadı.
- Hə, eşidirəm Firuzə. Ailən? Haradadır.
- İrandadır.
- Hmm... yəqin ki, siz də köklü soylu ailədənsizin? İranda?
- ...biz.. biz sadə...sadə bir ailəyik.
- Atan nə vəzifəsindədir?
- Ata Firuzə imtahanda deyil. Yazığı nə qədər sorğu suala tutdun.
- Niyəki. Bunlar normal sualalrdır. Hər kəsin ailəsi onun aynasıdır. Övladlarda o ailənin aynasıdır. Kimdən olduğun, haradan gəldiyin. Hamısı önəmlidir. Sənin necə biri olduğunu göstərər. Necə deyərlər ot kökü üstə bitər.