nə qədər qışqır bağır salsa da Kənan maşını saxlamır elə düz sürürdü. Arada bir telefonu əlinə alıb. Hər şey hazırdır? Deyə kimdənsə soruşurdu. Firuzə planlaşdırmışdı ki, Kənan maşını saxlayan kimi düşüb qaçacaq. Boyu və çəkisi az olduğundan rahat qaça biləcəkdi. Buna əmin idi. beynində planlarını qurarkən Kənan ön şüşədən Firuzənin üzündəki düşüncəli mimikanı görüncə nəsə fikirləşdiyini anlamışdı.
- Firuzə ağlından belə keçirmə. Əgər bu gecədən sonra mənə inanmasan ....
- Nə..
- ....çatdıq.düş. - Bura haradır
- Gəl...
- Kənan
- Dedim ki, gəl.. Amma yox dayan..
- Nə?
- Gözlərini bağlayacağam.
- Nə?! Dəlisən sən
- Dön.. çox danışma.
- Yox. Istəmirəm. Gedirəm mən.
- Firuzə söz verirəm. Bu gecədən sonra bir daha üzümü görməyəcəksən.
- ....
- Sadəcə bu gecə dediyimi elə.
- Gecə deyib məni qorxutma da sən də.
Kənan qəh qəhə ataraq Firuzəni özün tərəf çəkib qucaqladı.
- yox qorxma. Sadəcə xoşbəxt olmağını istəyirəm. Gülməyini istəyirəm. Sən bikef olanda heç çəkilmirsən. Amma əhvalın yaxşı olanda didişirsən mənimlə bu da mənə xoşduur.
- Bəlkə qollarını boynumdan çəkəsən.
- Narahat olma. Mənə xoşdur.
- Narahat olmayım? əllərini sındırmamış çək. Inan narahat olacaqsan..
Kənan offuldayaraqqollarını Firuzənin boynundan götürdü.
- hə nə deyirsən?
- Bu gecə bitir və mən səni görməyəcəyəm. Elə?
- Elə..
- Hm... yaxşı.. amma sözündə durmasan incimə.
- Ay Allah nə edəcəksən yoxsa.. Hədələmə də məni. Inan gülməyim gəlir.
- Ağlına belə gətirə bilmərsən ki, başına nə oyun açaram.
- Hə yaxşı yaxşı inandım. Qorxudan bu saat əsirəm. Indi dön gözünü bağlayıram.
- Nəyə lazımdır axı
- Ay qız bəsdir sual verdin. Sus artıq.
Kənan Firuzənin gözlərini bağlayaraq özü ilə dartmağa başladı.
- Kənan yıxılaram.
- Qorxma yanındayam tutaram səni.
- Bilirəm də dəniz kənarındayıq. Gələndə gördüm kor deyiləm.....bu nədir?
Firuzə danışa danışa kənan onun gözlərini açmışdı. Özü də şokda idi. Dəniz kənarında ətrafı ağ tüllərlə bəzədilmiş iki nəfərlik yemək